γενειάζω
γενειάζω, get a beard
γενει-άζω, Dor. γενει-άσδω, (γένειον)
- get a beard, come to manʼs estate, D.H. 1.76, AP 12.12 (Flacc.); ἄρτι γενειάσδων Theoc. 11.9, cf. CIG 3715 (Apamea Bith.): pf. γεγενείακα Philem. 15.
echar barba
ἄρτι γενειάσδων
habiendo empezado hace poco a tener barba
γενειάζω (seul. prés. et pf. γεγενείακα [ᾰκ]) commencer à avoir de la barbe, DH. 1, 76, Anth. 12, 12 ||
➳ Pf. Philém. (Com. fr. 4, 7). Prés. part. dor. γενειάσδων, Thcr. Idyl. 11, 9.
Étym. γενειάς.
γενειάζω, einen Bart bekommen, mannbar werden ; ἄρτι γενειάσδων Theocr. 11.9 ; vgl. Flacc. 1 (XIII.12) u. App. 125. S. γενειάω.
γενειάζω
= γενειάω, Theocr.