γενεσιουργός
γενεσιουργός, concerned with
γενεσι-ουργός, όν,
- concerned with or incident to generation, φύσις Iamb. Myst. 1.11; δαίμονες Iamb. Myst. 2.7; παθήματα Iamb. VP 32.228; ἀστήρ Porph. ap. Eus. PE 3.11; ὁρμαί Procl. in Cra. p.105 P.; δυνάμεις Id. Inst. 209; θεοί Dam. Pr. 381, al.; τὸ γ. ib. 349:—Subst. γ., ὁ, author of existence, c. gen., LXX Wi. 13.5; τῆς παλιγγενεσίας Corp.Herm. 13.4; fashioner, creator, Herm. ap. Stob. 1.49.44; παντὸς κόσμου Jul. Gal. 100c.
que engendra, genésico, creador
φύσις
δαίμονες
παθήματα
ἀστήρ
ὁρμαί
δυνάμεις
θεοί
νόησις
• subst. ὁ γ. creador c. gen.
κτισμάτων
τῆς παλιγγενεσίας
παντὸς κόσμου
• inventor, Corp.Herm.Fr.23.44.
γενεσιουργός, ός, όν, qui engendre, qui crée, Spt. Sap. 13, 5, etc. ; subst. ὁ γ. auteur de l’existence, créateur, Stob. Ecl. 2, 962 ; Jambl. V. Pyth. § 228, etc.
Étym. γένεσις, ἔργον.
γενεσιουργός, ὁ, Erzeugung bewirkend, schaffend, Stob. ecl. 2 p. 962 ; Iambl. u. a.Sp.