Logeion | διατμήγω

δια-τμήγω, aor. 1 διέτμηξα: aor. 2 διέτμᾰγον:—Pass., aor. 2 -τμάγην [μᾰ] (v. infr.):—Ep. for διατέμνω,

cut in twain, ἔνθα διατμήξας . . then having cut [the Trojan host] in twain . ., Il. 21.3; νηχόμενος . . λαῖτμα διέτμαγον Od. 7.276, cf. 5.409; ὦλκα δ., of ploughing, Mosch. 2.81 (Med., ἀρούρας διατμήξασθαι A.R. 1.628); Ἀπόλλωνα ἠελίοιο χῶρι δ. distinguish him from the Sun, Call. Fr. 48:—Pass., διέτμαγεν (3 pl. aor. 2 for -τμάγησαν) ἐν φιλότητι they parted friends, Il. 7.302: abs., they parted, 1.531, Od. 13.439; also, they were scattered abroad, Il. 16.354.

I tr., en v. act.

1 c. ac. de cosa cortar en pedazos, trocear κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέϊ χαλκῷ τυτθὰ διατμήξας cortando en trocitos con el agudo bronce un gran pan de cera, Od.12.174, cf. Opp.H.1.318, Q.S.14.76, κρέα μηρῶν ... δ. Nonn.D.5.22

• cortar por la mitad, partir en dos, seccionar (νῆα) ... ὕδωρ πνοιή τε διέτμαγεν A.R.3.343, (δέμας) οὔ κε ... διατμήξειε σίδηρος Opp.C.2.529, cf. Q.S.8.319, AP 5.217 (Paul.Sil.), c. dat. instrum. ὄρχατον ἀμπελόεντα ... σιδήρῳ Q.S.8.279, cf. Nonn.D.21.153, c. giro prep. μέσσην ὁρμιὴν ὑπ' ὀδοῦσι Opp.H.3.146

• cortar el agua, surcar ἐγώ γε νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον Od.7.276, cf. 5.409, Call.Fr.399.1, fig. Λευκοῦ πεδίοιο ... κονίην Nonn.D.10.76

• cortar la tierra, hender, arar ἀρούρας Orac.Sib.14.314, tb. en v. med., A.R.1.628

• c. ac. de pers. herir ἐπεὶ κάλαμός με διασχισθεὶς διέτμαξεν Theoc.l.c., cf. A.R.3.1047, Nonn.D.14.397.

2 c. ac. de plu. o colect. dividir en dos o más partes, escindir al ejército enemigo Il.21.3, AP 14.44, Nonn.D.25.66, 28.242, las naves Od.3.291

• separar físicamente dos o más pers. o elementos ἀμφοτέρους δὲ διέτμαγε AP 5.218 (Agath.), c. ac. y gen. Φαέθων ... Ἄρηα διατμήγων Ἀφροδίτηςel Sol que separa a Ares de Afrodita de los planetas a que se consagraron las puertas de Tebas, Nonn.D.5.82

• fig. distinguir Ἀπόλλωνα ... Ἠελίοιο χῶρι ... καὶ εὔποδα Δηωίνην Ἀρτέμιδος Call.Fr.302.

3 c. ac. de resultado abrir ὦλκα Mosch.2.81, βαιὰ θύρετρα Paul.Sil.Soph.719.

II intr., en v. med.-pas.

1 hacerse pedazos, desgarrarse σανίδες δὲ διέτμαγεν ... λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς los batientes saltaron en pedazos ... por la violencia de la piedra, Il.12.461, διατμαγὲν ἕρκος ref. al caparazón del cangrejo, Opp.H.1.289.

2 separarse ἐν φιλότητι διέτμαγεν Il.7.302, cf. 1.531, Od.13.439, tb. en v. act. Ἅρπυιαι δ' Ἶρίς τε διέτμαγον A.R.2.298, cf. 3.1147, Nonn.D.7.108.

3 dispersarse ὑπὲκ μήλων ... αἵ τ' ἐν ὄρεσσι ... διέτμαγεν Il.16.354.

δια·τμήγω (v. ci-dessous)

1 couper en deux, Il. 21, 3 ; λαῖτμα δ. Od. 5, 409 ; 7, 276, fendre le flot (en nageant) ; ὦλκα δ. Mosch. 2, 80, ouvrir un sillon, en parl. de la charrue ||

2 séparer, d’où au pass. se séparer : ἐν φιλότητι, Il. 7, 302, avec des sentiments d’amitié ; abs. se séparer, Il. 1, 531 ; Od. 13, 439 ||

3 fig. distinguer : Ἀπόλλωνα Ἠελίοιο, Call. fr. 48, Apollon du Soleil ||

Moy. couper en deux, d’où fendre (avec la charrue) : ἀρούρας, A. Rh. 1, 628, les champs ||

➳ Act. ao. 1, 3 sg. dor. διέτμαξεν [ᾱ] Thcr. Idyl. 8, 23 ; part. διατμήξας, Il. 21, 3 ; Od. 5, 409. Ao. 2 διέτμαγον [μᾰ] Od. 7, 276. — Pass. ao. 2, 3 pl. épq. διέτμαγεν (p. διετμάγησαν) [μᾰ] Il. 7, 302.

δια-τμήγω, ep. them. aor. διέτμαγον; η-aor. 3 plur. διέτμαγεν
1. met acc., causat. (snijdend doen splitsen) doorsnijden, in stukken snijden: κηροῖο μέγαν τροχὸν ... τυτθὰ διατμήξας hij sneed een groot stuk was in kleine porties Od. 12.174; ἐγώ γε νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον ik doorkliefde al zwemmend dit diepe stuk zee Od. 7.276; uiteendrijven, uiteen doen gaan: διατμήξας (τὰς νέας) de schepen uiteendrijvend Od. 3.291.
2. med.-pass., intrans. uiteengaan: σανίδες δὲ διέτμαγεν ... λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς de deurvleugels weken uiteen door de kracht van de steenworp Il. 12.461; ἐν φιλότητι διέτμαγεν zij gingen in vriendschap uiteen Il. 7.302; αἵ τ’ ἐν ὄρεσσι ... διέτμαγεν (lammeren) die in de bergen uit elkaar zijn geraakt Il. 16.354.

διατμήγω, = διατέμνω (s. τμήγω), durchschneiden ; τόδε λαῖτμα διατμήξας ἐτέλεσσα, schwimmend, Od. 5.409 ; ἔγωγε νηχόμενος μέγα λαῖτμα διέτμαγον 7.276 ; trennen, Menschen, διατμήξας Il. 21.3 ; Schiffe, Od. 3.291 ; διέτμαγεν, = διετμάγησαν, sie trennten sich, Il. 1.531, Od. 13.439 ; ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε Il. 7.302 ; διέτμαγεν ἐν ὄρεσσιν sie zerstreuten sich, von Schafen und Ziegen. Il. 16.354 ; σανίδες διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς, wurden auseinandergesprengt, Il. 12.461 ; διατμῆξαι κοῖλον δόρυ νηλέϊ χαλκῷ, zerhauen. Od. 8.507, var. lect. διαπλῆξαι, s. Scholl. Didym.; κηροῖο τροχὸν τυτθὰ διατμήξας, zerschneiden, Od. 12.174. – sp.D.; διέτμαξεν Theocr. 8.24 ; Ap.Rh.3.1047.

†διατμήγω

[δια- 5, δια- 6.]

Aor. pple. διατμήξας Il. 21.3: Od. 3.291, Od. 5.409, Od. 12.174.

Aor. διέτμαγον Od. 7.276.

3 pl. aor. pass. διέτμαγεν Il. 1.531, Il. 7.302, Il. 12.461, Il. 16.354: Od. 13.439.

- 1
  To divide into two, sever Il. 21.3 (i.e. severing the fugitives into two bodies).
  
  So of ships sailing together and severed into two bodies by a storm Od. 3.291.
- 2
  To cleave (the sea), traverse (it) Od. 5.409, Od. 7.276.
- 3
  In pass., of two persons, to leave one another, part: ἐν φιλότητι διέτμαγεν Il. 7.302. Cf. Il. 1.531: = Od. 13.439.
- 4
  To cut in pieces Od. 12.173.
  
  In pass., of the boards of a gate coming apart Il. 12.461.
  
  Of a scattered flock Il. 16.354.

διατμήγω , aor. inf. διατμῆξαι, aor. 2 διέτμαγον, aor. 2 pass. διετμάγην, 3 pl. διέτμαγεν: cut apart, cleave, separate; διατμήξᾱς, sc. Τρῶας, Il. 21.3; fig., νηχόμενος μέγα λαῖτμα διέτμαγον, Od. 7.276, Od. 5.409; freq. pass. as dep., τώ γʼ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν, ‘parted,’ Il. 1.531.

διατμήγω aor1 -έτμηξα aor2 -έτμαγον pass. -μάγην Epic for διατέμνω

to cut in twain, διατμήξας having cut [the Trojan host] in twain, Il.; λαῖτμα διέτμαγον I clove the wave, Od.; ὦλκα δ., of ploughing, Mosch.:—Pass., διέτμαγεν (3rd pl. aor2 for -μάγησαν) they parted, Hom.: they were scattered abroad, Il.

Menu

Word wheel

διατμήγω

Saved

Recent