εὐάλωτος
εὐάλωτος, easy to be taken
Could not find εὐάλωτον in Logeion dictionaries.
εὐάλωτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐάλωτος
εὐάλωτος [ᾰ], ον,
- easy to be taken or caught, X. Cyn. 9.9, Pl. Phdr. 240a, Demetr.Com.Vet. 4; ὑπὸ πάντων διὰ κολακείας εὐ. Plu. Crass. 6; οὔτε ὑφʼ ἡδονῆς οὔτε ὑπὸ δέους εὐ. Id. Sert. 10; εὐ. εἰς δεισιδαιμονίαν, πρὸς ἡδονάς, easily led away to . ., ib. 11, Id. Mul.virt. 2.256e; εὐ. εἰς τὸ μιμεῖσθαι easily led to imitate, Alex. fort. ib. 334d: Comp. -ωτότερος Ph. 2.132, Luc. Abd. 28 (εὐαλούστερος is corrupt in Alciphr. 2.1): Sup. -ότατος Ph. 1.458, D.C. 60.2. Adv. -τως Ph. 1.129.
- II Medic., easily affected, Sor. 1.47; παλμῷ Gal. 7.599; but also, easily cured, ὑπὸ τῆς τέχνης Alex.Trall. 1.11.
εὐ·άλωτος, ος, ον [ᾰ] facile à prendre, Xén. Cyn. 9, 9 ; Plat. Phædr. 240a ; εὐ. ὑπό τινος, Plut. Crass. 6, Sert. 10, qui se laisse prendre facilement par qqe ch. ; εἴς τι, Plut. Sert. 11, M. 334d ; πρός τι, Plut. Dio. 2, qui se laisse prendre à qqe ch., enclin à qqe ch. ||
Cp. -ότερος, DC. 44, 16 ; 56, 19 ; sup. -ότατος, DC. 60, 2 ; 68, 60.
Étym. εὖ, ἁλίσκω.
εὐάλωτος, leicht zu fangen, zu erobern, von einem geliebten Knaben, Plat. Phaedr. 240a ; ἔλαφοι Xen. Cyn. 9.9 ; Sp., ὑφʼ ἡδονῆς, ὑπὸ δέους, Plut. Sert. 10 ; εὐάλωτον εἰς δεισιδαιμονίαν φύσει τὸ βαρβαρικόν 11 ; Kompar. εὐαλωτότερος, Luc. abdic. 28 (vgl. εὐαλούστερος); superl. εὐαλωτότατος, Themist.
εὐάλωτος
εὐ-άλωτος, ον
- easy to be taken or caught, Xen., etc.