εὐανάλωτος
εὐανά-λωτος, ον, dub.l. in Antyll. ap. Orib. 10.2.2 (εὐανάδοτος Daremb.).
εὐ·ανάλωτος, ος, ον [ᾰᾱ] facile à épuiser, à consumer, Arstt. Plant. 1, 1, 4.
Étym. εὖ, ἀναλίσκω.
εὐανάλωτος, leicht zu verwenden, zu verbrauchen, Arist. plant. 1a.