εὐαλθής
εὐαλθής, easily healed
εὐαλθής, ές, (ἀλθαίνω)
- easily healed, Hp. Art. 39: Comp., ib. 68: Sup., Antyll. ap. Orib. 45.16.4.
- II Act., healing, Nic. Al. 326, 622.
εὐ·αλθής, ής, ές :
1 facile à soigner ou à guérir, Hpc. 803h ||
2 qui guérit, Nic. Al. 326 ||
Cp. -έστερος, Hpc. 831e ; Arét. p. 51, 8.
Étym. εὖ, ἀλθαίνω.
εὐαλθής, ές, leicht zu heilen, Hippocr. u. Sp.