εὐάλωτος
εὐάλωτος, easy to be taken
Could not find εὐάλωτόν in Logeion dictionaries.
εὐάλωτόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter accusative singular of εὐάλωτος
εὐάλωτος [ᾰ], ον,
- easy to be taken or caught, X. Cyn. 9.9, Pl. Phdr. 240a, Demetr.Com.Vet. 4; ὑπὸ πάντων διὰ κολακείας εὐ. Plu. Crass. 6; οὔτε ὑφʼ ἡδονῆς οὔτε ὑπὸ δέους εὐ. Id. Sert. 10; εὐ. εἰς δεισιδαιμονίαν, πρὸς ἡδονάς, easily led away to . ., ib. 11, Id. Mul.virt. 2.256e; εὐ. εἰς τὸ μιμεῖσθαι easily led to imitate, Alex. fort. ib. 334d: Comp. -ωτότερος Ph. 2.132, Luc. Abd. 28 (εὐαλούστερος is corrupt in Alciphr. 2.1): Sup. -ότατος Ph. 1.458, D.C. 60.2. Adv. -τως Ph. 1.129.
- II Medic., easily affected, Sor. 1.47; παλμῷ Gal. 7.599; but also, easily cured, ὑπὸ τῆς τέχνης Alex.Trall. 1.11.
εὐ·άλωτος, ος, ον [ᾰ] facile à prendre, Xén. Cyn. 9, 9 ; Plat. Phædr. 240a ; εὐ. ὑπό τινος, Plut. Crass. 6, Sert. 10, qui se laisse prendre facilement par qqe ch. ; εἴς τι, Plut. Sert. 11, M. 334d ; πρός τι, Plut. Dio. 2, qui se laisse prendre à qqe ch., enclin à qqe ch. ||
Cp. -ότερος, DC. 44, 16 ; 56, 19 ; sup. -ότατος, DC. 60, 2 ; 68, 60.
Étym. εὖ, ἁλίσκω.
εὐάλωτος, leicht zu fangen, zu erobern, von einem geliebten Knaben, Plat. Phaedr. 240a ; ἔλαφοι Xen. Cyn. 9.9 ; Sp., ὑφʼ ἡδονῆς, ὑπὸ δέους, Plut. Sert. 10 ; εὐάλωτον εἰς δεισιδαιμονίαν φύσει τὸ βαρβαρικόν 11 ; Kompar. εὐαλωτότερος, Luc. abdic. 28 (vgl. εὐαλούστερος); superl. εὐαλωτότατος, Themist.
εὐάλωτος
εὐ-άλωτος, ον
- easy to be taken or caught, Xen., etc.