εὐκίνητος
εὐκίνητος, easily moved
Could not find εὐκίνητον in Logeion dictionaries.
εὐκίνητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐκίνητος
εὐκῑν-ητος, ον,
- easily moved, agile, Hp. Aph. 3.17, Pl. Ti. 58e; -ότατον εἶδος ib. 56a; -ότερον ψυχὴ σώματος Arist. MM 1199b32; -ότατον τὸ σφαιροειδές Id. de An. 405a12, al.; of persons, Id. HA 491b13; mobile, of troops, Plb. 1.40.7.
- 2 easily moved, changeable, Arist. Cat. 8b35; τὸ εὐ. fickleness, Hdn. 7.7.1. Adv. -τως D.S. 20.95.
- 3 easily moved, inclinable, πρὸς ἀρετήν, πρὸς ὀργήν, Arist. Cat. 13a27 (Comp.), Rh. 1379a26; πρὸς ἀδικίαν Zaleuc. ap. Stob. 4.2.19.
- 4 = εὐέλεγκτος, Arist. Metaph. 991a16.
- 5 of language, flowing, graceful, Phld. Po. 994.35.
εὐ·κίνητος, ος, ον [ῑ]
1 facile à mouvoir, en parl. de choses, Hpc. Aph. 1247 ; Plat. Tim. 58e ; Arstt. An. 1, 2, 15, etc. ; en parl. de pers. Arstt. H.A. 1, 8 ; fig. qu’on peut facilement tourner vers, ou amener à : πρός τι, Arstt. Rhet. 2, 2, 11 ; εἴς τι, Anth. App. 304, à qqe ch. ||
2 fig. mobile, changeant, Arstt. Categ. 8, 2 ; τὸ εὐ. Hdn 7, 7, la mobilité, l’inconstance ||
3 facile à ébranler, à réfuter (raisonnement) Arstt. Metaph. 1, 9, 11 ||
Cp. -ότερος, Arstt. M. mor. 2, 3 ; P.A. 2, 4. Sup. -ότατος, Plat. Tim. 56a ; dor. εὐκινατότατος [ᾱ] T. Locr. 998d.
Étym. εὖ, κινέω.
εὐκίνητος, [ῑ], sich leicht bewegend, behend, Plat. Tim. 58e ff.; τὸ ἔχον ὀλιγίστας βάσεις εὐκινητότατον ἀνάγκη πεφυκέναι ib. 56a ; τὸ λουτρὸν τοὺς σκληροὺς εὐκινήτους ποιεῖ Arist. Probl. 3.16 ; Pol. u. a.Sp. Auch auf den Geist übertr., gewandt, leicht begreifend, Ggstz βραδύς, Arist. H.A. 1.8 ; πρὸς ὀργήν, leicht zum Zorn zu reizen, rhet. 2.2 ; τὸ τῆς γνώμης εὐκίνητον, Veränderlichkeit, Hdn. 7.7.2 ; – λόγος, leicht zu widerlegen, Arist. met. 1.7.
εὐκίνητος
εὐ-κίνητος, ον
κῑνέω
- easily moved, εἴς τι Anth.