εὔκηλος
εὔκηλος, free from care, at one’s ease
εὔκηλος2, easily burning
εὔκηλος (A), ον (cf. Hdn.Gr. 1.161), Dor. εὔκᾱλος, (v. ἕκηλος)
- free from care, at oneʼs ease, εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσʼ ἐθέλῃσθα Il. 1.554; εὗδον δʼ εὔκηλοι Od. 14.479, cf. S. El. 241 (lyr.); ἡμεῖς μὲν . . πολέας τελέοντες ἀέθλους . ., ὁ δʼ εὔκηλος . . Od. 3.263; εὔκηλοι πολέμιζον Il. 17.371; εὔκηλος τότε νῆα θοὴν . . ἑλκέμεν ἐς πόντον, i.e. without fear, Hes. Op. 671, cf. h.Merc. 480; εὔ. τέρπου φρένα Pherecr. 152.
- 2 in Alexandr. and later Ep. of things, νὺξ εὔ. still, silent, Theoc. 2.166; πτέρυγες εὔ. steady, even, A.R. 2.935; αὖραι εὔ. Opp. H. 4.415. Adv. -λως A.R. 2.861.
εὔκηλος (B), ον, (καίω)
- easily burning, or (cf. εὐκέατος) easily split, Ion Trag. 28.
1 εὔ·κηλος, ος, ον :
1 libre de soucis, calme, tranquille, en parl. de pers. Il. 1, 554, etc. ; Od. 3, 263, etc. ; Soph. El. 241 ; A. Rh. 1, 568, etc. ; εὔκηλον βλέπειν, Eur. I.A. 644, avoir un regard tranquille, εὔκηλον εὕδειν, Od. 14, 479, dormir paisiblement ; postér. en parl. de choses (nuit, brise, etc.) Thcr. Idyl. 2, 166 ; A. Rh. 2, 935, etc. ||
2 sans trouble, Il. 17, 371 ; Hés. O. 669 ||
➳ Gén. dor. εὐκάλοιο [ᾱ] Thcr. Idyl. l. c.
Étym. ἕκηλος ; la format. εὐ- p. anal. avec les compos.
2 εὔ·κηλος, ος, ον, qui brûle facilement, Ion (Phot. vo εὔκηλον).
Étym. εὖ, καίω.
1. vrij van zorgen, rustig, kalm:
2. onverschrokken:
εὔκηλος ¹, (äol. = ἕκηλος), ruhig, gelassen, φράζεσθαι Il. 1.554 ; Soph. El. 234 ; βλέπειν Eur. I.A. 644 ; ungestört, ungehindert, πολεμίζειν Il. 17.371 ; εὕδειν Od. 14.479 ; sorglos, müßig, 3.263 ; unbesorgt, getrost, Hes. O. 668 ; H.h. Merc. 480 ; τέρπου φρένα p. bei Ath. VIII.364b ; sp.D., wie Arat. 100 Ap.Rh. 1.568, die es auch von Sachen gebrauchen ; νύξ Theocr. 2.166 ; γαλήνη Ap.Rh. 4.1249 ; αὖραι Opp. Hal. 4.415, ruhig, still.
• Adv. εὐκήλως , Ap.Rh. 2.861, ruhig. Vgl. Buttmann Lexil. I p. 145.
• Adv. εὐκήλως , Ap.Rh. 2.861, ruhig. Vgl. Buttmann Lexil. I p. 145.
εὔκηλος ², (καίω), leicht brennend, πυθμὴν δρυός Ion bei Phot., der es aber auch εὔσχιστος erkl.
εὔκηλος
[app. ἐϝέκηλος, ἔϝκηλος. Cf. (ϝ)έκηλος.]
= ἕκηλος 1: εὐ. τὰ φράζεαι ἅσσα θέλῃσθα (without interference on my part) Il. 1.554, πολέμιζον Il. 17.371. Cf. Od. 3.263, Od. 14.479.
εὔκηλος (ϝέκηλος, ἐϝκ.) = ἕκηλος, Il. 1.554, Od. 3.263.
εὔκηλος
lengthd. from ἕκηλος
- 1free from care, at oneʼs ease, Lat. securus, Hom., Soph.; εὔκηλοι πολέμιζον were fighting undisturbed, Il.
- 2of night, still, silent, Theocr.