εὐκατόρθωτος
εὐκατόρθωτος, easily effected
εὐκατ-όρθωτος, ον,
- easily effected, πολιορκία D.S. 34/5.2.45; χειρουργία Heliod. ap. Orib. 44.23.23. Adv. -τως Sch. A.R. 1.246.
εὐ·κατόρθωτος, ος, ον, qu’il est facile de mener à bonne fin, DS. Exc. Vat. p. 101.
Étym. εὖ, κατορθόω.
εὐκατόρθωτος, leicht herzustellen, durchzuführen, Erkl. von εὐήνυτος, Hesych., u. so bei Sp.
• Adv ., Schol. Ap.Rh. 1.246.
• Adv ., Schol. Ap.Rh. 1.246.