εὐμένεια

εὐμένεια, ἡ, poet. εὐμεν-ία Pi. P. 12.4:—

• goodwill, favour, ἡμῖν . . παρὰ τῶν θεῶν . . εὐ. εἴη Hdt. 2.45, cf. S. OC 631, E. Hel. 313, X. Ap. 7, Pl. Smp. 197d, etc.; ἡ πρὸς τὸ θεῖον εὐ. the favour of the gods (v. πρός) Th. 5.105; ἡ συναντωμένη τισὶν εὐ. παρὰ τοῦ δαιμονίον SIG 601.14 (Teos, ii B.C.); ἐπʼ εὐμενείᾳ to gain favour, Luc. Tox. 1; σὺν εὐμενίᾳ kindly, Pi. l.c.
• • II of smell, pleasantness, Thphr. CP 6.14.12.

εὐμένεια, ἡ, p. εὐμενία, Pind. P. 12.4, ion. εὐμενέη, l.d. bei Her., das Wesen u. Benehmen eines εὐμενής, Wohlwollen, Freundlichkeit ; εὐμένεια εἴη παρὰ τῶν θεῶν ἡμῖν εἰποῦσι Her. 2.45, d.i. mögen sie uns gnädig sein ; vgl. Xen. Apol. 7 ; ἐπʼ εὐμενείᾳ θύειν, damit er gnädig sei, Luc. Tox. 1 ; – von Menschen, Soph. O.C. 637, Eur. Hel. 313 ; φιλόδωρος εὐμενείας Plat. Symp. 197b ; Sp.; εὐμ. πρὰος τὸ θεῖον, Ergebenheit, Thuc. 5.105 ; σὺν εὐμενίᾳ δέξαι στεφάνωμα Pind. a.a.O., nimm hulbreich auf. – Auch vom Geruch, Lieblichkeit, Theophr.

εὐμένεια, ἡ, εὐμενής

• the character of the εὐμενής, goodwill, favour, grace, Hdt., Soph., etc.