εὐμετάβολος

εὐμετά-βολος, ον, = foreg.,

• changeable, of things and persons, Gorg. Hel. 13, Pl. R. 503c, X. HG 2.3.32, Arist. EN 1100b3, etc.; εὐ. ἐστὶν . . βίος Diph. 118; ἀνὴρ εὐ. γλώσσῃ LXX Pr. 17.20; τὸ εὐ., = εὐμεταβλησία, M.Ant. 4.3; τὸ εὐ. τῆς τύχης Diogenian.Epicur. 2.60.

εὐμετάβολος, leicht veränderlich, neben ἀβέβαιος Plut. superstit. 10, wie Plat. Rep. VI.503c τὰ βέβαια ἤθη καὶ οὐκ εὐμετάβολα vrbdt ; Xen. Hell. 2.3.32 ; Arist. Eth. 1.11 im Ggstz von μόνιμος ; Sp.

εὐμετάβολος εὐ-μετάβολος, ον = εὐμετάδοτος

• changeable, Plat., Xen., etc.