εὐμενέτης
εὐμενέτης, well-wisher
εὐμεν-έτης, ου, ὁ, poet. for εὐμενής,
- well-wisher, χάρματα δʼ εὐμενέτῃσι Od. 6.185, IG 12(8).23 (Lemnos, ii A. D.):—fem. Εὐμεν-έτειρα, Hsch.
εὐμενέτης, ου, adj. m. bienveillant, ami, Od. 6, 185 ; Opp. H. 5, 45.
Étym. εὐμενής.
εὐμενέτης, ὁ, der Wohlwollende, Freund, Hom. Od. 6.185 ; Opp. H. 5.45.
εὐμενέτης
[εὐ- 5 + μένος.]
A well-wisher: χάρματʼ εὐμενέτῃσιν Od. 6.185.
εὐμενέτης = εὐμενής, Od. 6.185 (opp. δυσμενής, 184).
εὐμενέτης, ου,
Epic for εὐμενής,
- a well-wisher, εὐμενέτῃσι (Epic dat. pl.) Od.