εὔφορος
εὔφορος, well
Could not find εὐφορώτατον in Logeion dictionaries.
εὐφορώτατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of εὔφορος
εὔφορος, ον, (φέρω)
- well or patiently borne, πόνοι Pi. N. 10.24.
- 2 easy to bear or wear, manageable, light, ὅπλα X. Cyr. 2.3.14 (Sup.); δόρυ Id. Eq. 7.8 (Sup.); ἔκπωμα Critias Fr. 34 D. (Sup.); σφενδόνη Luc. Dom. 7; ductile, of clay, Ph. 1.418 (Sup.); of wines, -ώτατοι κεφαλῇ καὶ πέψεσιν Ruf. ap. Orib. 6.38.15.
- 3 easily borne, spreading rapidly, of diseases, Luc. Abd. 27; of persons, εὔ. πρὸς ἡδονὰς λόγων Longin. 44.1.
- II of the body, active, vigorous, healthy, Phoc. 3.4; εὔ. ἔχειν τὸ σῶμα Arist. HA 575a33; but, capable of graceful movement, in dancing, -ώτερον τὸ σῶμα ἕξειν X. Smp. 2.16.
- 2 able to endure, patient: in Adv. -ρως, τλῆναι S. Ph. 872; ὀχεῖν Democr. 173: Comp. -ώτερον, φέρειν Hp. Fract. 18: Sup. -ώτατα, φέρειν Aph. 1.13; τὰ κρύη καὶ τοὺς χειμῶνας εὐ. ἔχειν Plu. QConv. 2.651c.
- 3 of animals and plants, productive, fertile, Arist. HA 538a1, Thphr. CP 1.17.10; χώρα Ph. 2.297 (Sup.); ἀγρός Plu. Adul. 2.59a: c. gen., ὀπωρας Hdn. 1.6.1; πυρετῶν Gal. 7.334: metaph., εὔ. γνῶσις Phld. Hom. p.62 O.(dub.); πόλις εὔ. πρὸς ἀνδρῶν ἀρετήν rich in manly virtue, D.H. Rh. 3.3.
- 4 easily able to do, c. inf., Aret. SD 1.2.
- 5 Adv. -ρως easily, εὐ. καὶ μετὰ ῥαστώνης ἐνεργεῖν Ph. 2.283; ἐς τὸ πάθος ἐκφερόμενος App. BC 2.146 (Sup.); εὐφόρως ἔχειν τῆς γλώττης to have a ready tongue, Philostr. VS 1.25.5; εὐφόρως ἔχειν to feel well, Gal. 11.28: with no Verb expressed, κοιλίαι τοῖσι πλείστοισι πάνυ εὐφόρως Hp. Epid. 1.3, cf. Gal. 17(1).209: Comp. -ωτέρως, περιγίνεσθαι Hp. Art. 69.—An irreg. Comp. εὐφορέστερος in Aret. CA 1.4.
εὔ·φορος, ος, ον :
I pass.
1 facile à porter (armes, lance, fronde, etc.) Xén. Cyr. 2, 3, 14 ; Eq. 7, 8 ; Luc. Demon. 7 ; fig. facile à supporter (fatigue), Pd. N. 10, 24 ||
2 porté vers, enclin à : πρός τι, Lgn 44, 1 ||
3 qui se répand facilement, qui se propage (maladie) Luc. Abd. 27 ||
II act.
1 qui porte ou pousse (un navire), favorable, propice, en parl. du vent, Xén. Hell. 6, 2, 27 ||
2 qui supporte facilement, d’où fort, dispos, vigoureux, bien constitué, Xén. Conv. 2, 16 ; Arstt. H.A. 6, 21, 4 ; avec l’inf. apte à, Arét. Caus. m. diut. 1, 2 ||
3 qui produit de bons fruits ou beaucoup de fruits, fertile, Arstt. H.A. 4, 11, 3 ; Th. C.P. 1, 17, 10 ; joint à εὔκαρπος, Plut. M. 59a ; τινος, Hdn 1, 6 ; πρός τι, DH. Rhet. 3, 3, en qqe ch. ||
Cp. εὐφορώτερος, Xén. Conv. 2, 167 ; Arstt. Plant. 1, 7 ; irrég. εὐφορέστερος, Arét. Cur. m. acut. 1, 4.
Sup. εὐφορώτατος, Xén. Cyr. 2, 3, 14.
Étym. εὖ, φέρω.
1. gemakkelijk te dragen:
2. zich gemakkelijk verspreidend:
εὔφορος, 1) leicht zu tragen, πόνοι Pind. N. 10.24 ; τὰ ὅπλα ὡς ἂν εὐφορώτατα εἴη Xen. Cyr. 2.3.14 ; Folgde, wie Arr. An. 6.29.9 πύελον εὔογκον καὶ ταύτῃ εὔφορον.
2) leicht tragend ; vom Körper, gewandt, Xen. Symp. 2.16 ; vom Winde, gut dahintragend, leicht bewegend, Hell. 6.2.27 ; vom Lande, viel hervorbringend, fruchtbar, ergiebig, τὸν ἀγρὸν εὔφορον ποιεῖν καὶ εὔκαρπον Plut. ad. et amic. discr. 23 ; a.Sp., auch φυτά, Arist. H.A. 4.11 ; aber 6.21 ein Körper, der sich gut hält, gesund ; εὔφορος εἰς πυροῦ γεωργίαν, für den Weizenbau, Schol. Ar. Eq. 262 ; πόλις εὔφορος πρὸς ἀνδρῶν ἀρετήν, reich an Männertugend, Dion.Hal. rhet. 3.3 ; νοσήματα, die sich leicht verbreiten, Luc. Abdic. 27 ; auch πρὸς ἡδονάς, geneigt dazu, Longin. 44.1. – Ein unregelmäßiger Kompar. εὐφορέστερος findet sich bei Aret.
• Adv., εὐφόρως ἔχειν πρὸς τὰ κρύη, gut ertragen können, Plut. Symp. 3.4.2 ; anders τῆς γλώσσης εὐφόρως εἶχε, er hatte eine geläufige Zunge, Philostr. V. Soph. 23.5.
2) leicht tragend ; vom Körper, gewandt, Xen. Symp. 2.16 ; vom Winde, gut dahintragend, leicht bewegend, Hell. 6.2.27 ; vom Lande, viel hervorbringend, fruchtbar, ergiebig, τὸν ἀγρὸν εὔφορον ποιεῖν καὶ εὔκαρπον Plut. ad. et amic. discr. 23 ; a.Sp., auch φυτά, Arist. H.A. 4.11 ; aber 6.21 ein Körper, der sich gut hält, gesund ; εὔφορος εἰς πυροῦ γεωργίαν, für den Weizenbau, Schol. Ar. Eq. 262 ; πόλις εὔφορος πρὸς ἀνδρῶν ἀρετήν, reich an Männertugend, Dion.Hal. rhet. 3.3 ; νοσήματα, die sich leicht verbreiten, Luc. Abdic. 27 ; auch πρὸς ἡδονάς, geneigt dazu, Longin. 44.1. – Ein unregelmäßiger Kompar. εὐφορέστερος findet sich bei Aret.
• Adv., εὐφόρως ἔχειν πρὸς τὰ κρύη, gut ertragen können, Plut. Symp. 3.4.2 ; anders τῆς γλώσσης εὐφόρως εἶχε, er hatte eine geläufige Zunge, Philostr. V. Soph. 23.5.
εὔφορος
- 1bravely borne Οὐλία παῖς ἔνθα νικάσαις δὶς ἔσχεν Θεαῖος εὐφόρων λάθαν πόνων (v. l. εὐφρόνων: τῶν εὐφραντικῶν Σ.) N. 10.24
εὔφορος
εὔ-φορος, ον
φέρω
- Iwell or patiently borne, Pind.
- 2easy to bear or wear, manageable, light, ὅπλα Xen.
- 3spreading rapidly, of diseases, Luc.
- IIact. bearing well; of a breeze, favourable, Xen.
- 2of the body, active, vigorous, Xen.
- 3able to endure, patient; adv., εὐφόρως Soph.