ἄλλος

ἄλλος, η, ο, Cypr. αἶλος Inscr.Cypr. 135 H. (Idalion): (from ἀλyος, cf. Lat. alius):—

• another, i. e. one besides what has been mentioned, either Adj. or Pron.: when Adj., its Subst. is either in the same case, or in gen., Ζεῦ ἄλλοι τε θεοί Il. 6.476; θεῶν ἄ. 16.446:—ἄ. μέν . . ἄ. δέ . . one . . another . ., more rarely the one . . the other . . (of two persons, etc.), Il. 22.493, etc.; τὰ μέν . . ἄλλα δέ . . Il. 6.147, and Att.; ἕτερον μέν . . ἄλλον δέ . . Il. 9.313; ἄλλο μέν . . ἑτέρου δέ . . Hdt. 1.32; θάτερον . . τὸ δʼ ἄλλο E. IT 962.
• • II with τις, any other, οὐδέ τις ἄ. ἔγνω ἀλλʼ ἄρα Κασσάνδρη Il. 24.697; ἄ. τις Hdt. 3.85; οὐδεὶς ἄ. no other, ibid.; ἄλλα πολλά Il. 9.639; πολλὰ καὶ ἄλλα Th. 3.56; for εἴ τις ἄλλος Id. 6.32, etc., and εἴ τις καὶ ἄ. X. An. 1.4.15, etc., v. εἰ.
  • • 2 freq. with another of its own cases or derived Adverbs, ἄ. ἄλλα λέγει one man says one thing, one another, X. An. 2.1.15; ἄ. ἄλλωʼ ἔλεγεν Pl. Smp. 220c; ἄ. ἄλλῃ ἐτράπετο X. An. 4.8.19; v. ἄλλοθεν, ἄλλοσε, ἄλλοτε; also with Verb in pl., παραλαμβάνων ἄ. ἄλλον ἐπʼ ἄλλου, τὸν δʼ ἐπʼ ἄλλου χρείᾳ . . ἐθέμεθα πόλιν ὄνομα Pl. R. 369c, cf. X. Cyr. 2.1.4, etc.: pl., ἄλλοι when the several parties are pl., λείπουσι τὸν λόφον . . ἄλλοι ἄλλοθεν X. An. 1.10.13.
    • 3 ἄ. καὶ ἄ., one and then another, one or two, X. An. 1.5.12; ἄλλο καὶ ἄλλο one thing after another, Id. Cyr. 4.1.15; πρὸς ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ σημείῳ to different points, Euc. 1.7.
    • 4 repeated for emphasis, ἄ. ἄ. τρόπος quite another sort, E. Ph. 132.
    • 5 οὐδʼ ἄ. for οὐδέτερος, Theoc. 6.45.
    • 6 with Art., ὁ ἄλλος, the rest, all besides; in pl., οἱ ἄλλοι (Ion. contr. ὧλλοι) all the others, the rest, freq. from Hom. downwards (ἄλλοι in same signf., Il. 2.1); τὰ ἄλλα, contr. τἆλλα, all else, τἆλλα πλὴν ὁ χρυσός Scol. 1 (Pytherm.); in Att. freq. as Adv., for the rest, esp. in amendments to decrees, τὰ μὲν ἄλλα καθάπερ ὁ δεῖνα κτλ. IG 1.27a70, etc.: of Time, = τὸν ἄλλον χρόνον, X. HG 3.2.2; ὁ ἄ. χρόνος, = ὁ λοιπὸς χρόνος, of the future, Lys. 14.4 (but also of the past, D. 20.16); τῇ ἄλλῃ ἡμέρᾳ, τῷ ἄλλῳ ἔτει, next day, next year, X. HG 1.1.13, 1.2.1; οἵτε ἄλλοι καί . . all others and especially . ., γυναῖκας ἄλλας τε πολλὰς καὶ δὴ καὶ βασιλέος θυγατέρα Hdt. 1.1, etc.; ἄλλα τε δὴ εἶπε, καί . . Pl. Tht. 142c; (v. ἄλλως I):—τὸ ἄλλο is much less freq. than τὰ ἄλλα.
    • 7 with Numerals, yet, still, further, τρίτον ἄ. γένος Hes. Op. 143; πέμπτος ποταμὸς ἄ. yet a fifth river, Hdt. 4.54, cf. A. Th. 486, S. Ant. 1295, etc.
    • 8 in enumerations, as well, besides, ἅμα τῇγε καὶ ἀμφίπολοι κίον ἄλλαι with her their mistress came attendants also, Od. 6.84; μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδʼ ἄλλοι πάντες ἑταῖροι 9.367; οὐ γὰρ ἦν χόρτος οὐδὲ ἄ. δένδρον οὐδέν there was no grass nor any tree at all, X. An. 1.5.5; πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων ξένων Pl. Grg. 473d; προσοφλὼν οὐ τὴν ἐπωβελίαν μόνον ἀλλὰ καὶ ἄλλην ὕβριν besides, Aeschin. 1.163:—pleonastic, παρʼ ἀγγέλων ἄλλων ἀκούειν S. OT 7, cf. X. Cyr. 1.6.2; ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον Il. 4.81; γυναικῶν τῶν ἄλλων μία E. Med. 945; μόνη τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν Pl. Chrm. 166e; with Comp., freq. in Hom., οὔτις σεῖο νεώτερος ἄ. Ἀχαιῶν Il. 15.569, cf. 22.106, al.; with Sup., ὀϊζυρώτατος ἄλλων Od. 5.105.
  • III less freq., = ἀλλοῖος, of other sort, different, Il. 13.64, 21.22; ἄ. γέγονεν Pl. Phdr. 241a.
  • • 2 in this sense, c. gen., ἄλλα τῶν δικαίων other than just, X. Mem. 4.4.25:—followed by ἤ . ., with preceding neg., οὐδὲ ἄλλο . ., οὐδὲν ἄλλο (or ἄλλο οὐδέν) . ., ἤ . . nothing else than . ., Hdt. 1.49, 7.168, Th. 4.14; οὐδὲν ἄλλο γʼ ἤπτήξας A. Pers. 209; ἃ μηδὲν ἄλλο ἢ διανεῖταί τις which one only thinks, Pl. Tht. 195e:—more freq. in questions, τίς ἄλλος ἢ ʼγώ . .; A. Pr. 440; τί δʼ ἄλλογʼ ἢπόνοι . .; Id. Th. 852: ellipt., τί ἄλλο (sc. πάσχω ) ἢ ἱπποκένταυρος γίγνομαι; X. Cyr. 4.3.20; τί ἄλλο (sc. ἐποίησαν) ἢ ἐπεβούλευσαν; Th. 3.39:—followed by πλήν, S. Aj. 125, Ar. Ach. 39; by Preps., πρό . . Hdt. 3.85; ἀντί . . A. Pr. 467; παρά . . Pl. Phd. 80b, etc.: with neg., sts. followed by ἀλλά, Il. 18.403, 21.275:—see also ἄλλο τι.
    • 3 other than what is, untrue, unreal, Od. 4.348.
    • 4 other than right, wrong, bad, ἄλλου τινος ἡττῆσθαι yield to some unworthy motive, D. 21.218, cf. Plu. Apophth.reg. 2.187d, etc.; cf. ἄλλως.

ἄλλος, η, ο (entst. aus ἌΛΙΟΣ, alius), gen. fem. ἀλλάων Il. 18.432, Od. 19.326, 24.418 ; – ein anderer, teils adj. mit einem subst. verb., ἄλλοι ἄνθρωποι, ἄλλο ἔργον, andere Menschen, andere Arbeit, teils u. häufiger substantivisch, mit und ohne τις, gew. ἄλλος τις, Hom. umgestellt, οὐδέ τις ἄλλος ἔγνω, nicht erkannte ein Anderer, Il. 24.697 ; οὐδέ τις ἄλλος αἴτιος Od. 11.558 ; vgl. οὐδὲ γὰρ οὐδέ τις ἄλλος ἀνήρ Od. 10.327 ; – oft εἴ τις ἄλλος, z.B. Thuc. 6.32 ; – ἄλλο οὐ ταὐτόν Plat. Phil. 27a ; ἄλλος καὶ οὐχοὗτος Luc. Vit. auct. 8.
1) in der Regel, wo einer mehreren anderen, gleichartigen gegenübergestellt wird, ἄλλος θεός, oder ἄλλος θεῶν, ein anderer von mehreren Göttern. Die Verschiedenheit wird ausgedrückt:
   a) wie beim Komparativ durch ἤ, Aesch. Prom. 438 ; Soph. El. 1173 ; Plat. Prot. 357a u. öfter, ἄλλα ἢ τὰ γιγνόμενα = ψευδόμενα Xen. Cyr. 3.1.9.
   b) Durch den gen., ἄλλος ἐμοῦ, ἄλλο τῆς ἐπιστήμης, Plat. Theaet. 166a, Gorg. 512d u. öfter, anders als, verschieden von, ἄλλα τῶν δικαίων ist dah. = ἄδικα, Xen. Mem. 1.2.37.
   c) wenn eine Negation bei ἄλλος steht, durch ἀλλά, z.B. Hom. Od. 4.348, 17.139, 8.311, 11.558, Il. 21.275 ; oder πλήν, Her. 4.94 ; Plat. Theaet. 231b ; τίς ἄλλος πλὴν Ἀγησίλαος Xen. Ages. 7.7 ; auch ohne vorangegangene Negation, Plat. Soph. 228a, Crat. 438d ἄλλʼ ἄττα ζητητέα πλὴν ὀνομάτων ; vgl. Aesch. Prom. 258 οὐκ ἄλλο γʼ οὐδὲν (τέρμα) πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ : – εἰ μή, Hom. Od. 17.383 τίς γὰρ δὴ ξεῖνον καλεῖ ἄλλοθεν αὐτὸς ἐπελθὼν ἄλλον γ΄, εἰ μὴ τῶν οἳ δημιοεργοὶ ἔασιν.
   d) selten ἀντί, Aesch. ἄλλος ἀντʼ ἐμοῦ Prom. 465, Ag. 1241 ; Soph. O.C. 488 ; Eur. Herc.Fur. 519 ; Ar. Nub. 653. Auch παρά, z.B. παρὰ πάντα ταῦτα ἄλλα εἰπεῖν Plat. Phaedr. 285e, Gorg. 307a ; Arist. rhet. 1.5 ; ἄλλος παρʼ ἐκεῖνον τὸν πρότερον Luc. Alex. 43 ; auch πρό, Her. 3.85.
2) selten der andere von zweien, für ὁ ἕτερος, Hom. Il. 9.313 ὃσχʼ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ, Scholl. Ariston. ἡ διπλῆ, ὅτι δοκεῖ συγκεχύσθαι τὸ ἄλλο πρὸς τὸ ἕτερον· ἔδει γὰρ ἕτερον δὲ εἴπῃ, ἑτέρου πρὸς ἕτερον ἀντιδιαστελλομένου· τὸ γὰρ ἄλλο ἐπὶ πλειόνων τίθεται ; 9.473 οὐδέ ποτʼ ἔσβη πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπʼ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς, ἄλλο δʼ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων, Scholl. Ariston. ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν δοκεῖ τὸ ἄλλο πρὸς τὸ ἕτερον συγκεχύσθαι. πιθανεύονται δὲ οἱ λέγοντες τρία φῶτα εἶναι, ἓν μὲν ὑπὸ ταῖς αἰθούσαις, ἕτερον δὲ ἐν τῷ οἴκῳ, ἄλλο δὲ ἐν τῷ προδόμῳ τοῦ οἴκου· ἀπίθανον γάρ φασιν εἶναι, ἐν μὲν τῷ προδόμῳ πῦρ εἶναι, ἐν δὲ τῷ οἴκῳ ἐλλείπειν ; vgl. 3.104 οἴσετε δʼ ἄρν΄, ἕτερον λευκὸν ἑτέρην δὲ μέλαιναν, γῇ τε καὶ ἠελίῳ· Διῒ δʼ ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον ; Od. 7.123 ; Il. 13.729 ἀλλʼ οὔ πως ἅμα πάντα δυνήσεαι αὐτὸς ἑλέσθαι. ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήια ἔργα, 731 ἄλλῳ δʼ ὀρχηστύν, ἑτέρῳ κίθαριν καὶ ἀοιδήν· ἄλλῳ δʼ ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον εὐρύοπα Ζεύς, Lehrs in Friedlaender Ariston. p. 225 Eum (intell. versum) qui nunc est 731 (adjectus a Zenodoto Mallote : cf. V) ἄλλῳ δʼ ὀρχηστύν – ignorat Aristonicus ; nach Ausscheidung dieses unechten Verses bleibt ἄλλῳ μέν – ἄλλῳ δέ, Einem, einem Anderen, nicht dem Einen von Zweien, dem Anderen, ein Fall, der nicht mit ἕτερος – ἄλλος verwechselt werden darf ; vgl. Il. 8.429 τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω ἄλλος δὲ βιώτω, ὅς κε τύχῃ ; 12.267 ἄλλον μειλιχίοις, ἄλλον στερεοῖς ἐπέεσσιν νείκεον, ὅν τινα πάγχυ μάχης μεθιέντα ἴδοιεν ; 22.498 δευόμενος δέτʼ ἄνεισι πάις ἐς πατρὸς ἑταίρους, ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος ; 18.586 ἐν δʼ ἔρις, ἐν δὲ κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δʼ ὀλοὴ κὴρ ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον, ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν ; 6.147 φύλλα τὰ μέν τʼ ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα (andere, nicht die anderen) δέ θʼ ὕλη τηλεθόωσα φύει ; – dem ἕτερος entspricht ἄλλος Sophocl. El. 739 ; ἄλλος μέν – ἕτερος δέ Her. 1.3.2 ; ὁ μὲν ἕτερος – ὁ δʼ ἄλλος Eur. I.T. 962 ; οὐδʼ ἄλλος für οὐδέτερος Theocr. 6.46 ; Xen. Cyr. 8.1.19 εἷς μὲν – ἄλλος δέ, viermal 8.2.6.
3) übh. nur das Gegenüberstellen bezeichnend, bei Ungleichartigem ; scheinbar pleonastisch, μήτηρ οὔ τι πέπυσται, οὐδʼ ἄλλαι δμωαί Od. 2.412, weder die Mutter noch andere, nämlich Mägde, weder die Mutter noch auf der andern Seite die Mägde ; vgl. Od. 1.132, 6.84, 8.40, 9.367, 13.266, 15.407 ; – Soph. Phil. 38 ἄλλα ῥάκη, die Lumpen des Philoktet außer seinem Becher und Feuerzeug ; in der Regel wird sich ein allgemeiner Gesichtspunkt, unter den beide Satzglieder zu bringensind, auffinden lassen, um die eigtl. Bdtg von ἄλλος festzuhalten, z.B. οὐ χόρτος οὐδὲ ἄλλο δένδρον, kein Gewächs, weder Gras noch Baum, Xen. An. 1.5.5 ; vgl. πολῖται καὶ ἄλλοι ξένοι Plat. Gorg. 473c ; ἄνδρες στρατιῶται Ἀθηναίων τε καὶ τῶν ἄλλων συμμάχων, und der Bundesgenossen andererseits, Thuc. 7.61 ; τοξόται χίλιοι καὶ πελτασταὶ ἄλλοι τοσοῦτοι Xen. Cyr. 3.2.2 ; ὁπλίτας καὶ τοὺς ἄλλους ἱππέας Hell. 2.4.6 ; καὶ λίθοις καὶ γῇ καὶ ἄλλοις ζώοις Phaed. 110e ; αἱ μάχαι τοῖς τε Ἀχαιοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις Τρωσὶν ἐγένοντο, auf der andern, das ist entgegengesetzten Seite, Alcib. I, 112b.
4) Mit dem bestimmten Artikel, gew. im plur., die Uebrigen, oder im sing. bei einem Collectivum, ἡ ἄλλη Ἑλλάς, das übrige Hellas, Thuc. 1.77 ; ἡ ἄλλη πόλις Plat. Rep. V.475b ; ἡ ἄλλη Ἀσσυρία Xen. Cyr. 2.1.5, und oft τὸ ἄλλο στράτευμα ; – Hom. τὸν ἄλλον λαόν Il. 11.189, 204, mit homerischer Weglassung des Artikels ἄλλον λαόν 16.38, ἄλλος λαός 11.796 ; ἡμέας τοὺς ἄλλους 8.211 ; οἱ δʼ ἄλλοι ihr Anderen 3.73, οἱ δʼ ἄλλοι wir Anderen 94, ἄλλοι δέ ihr Anderen 102 ; ἄλλοι Ἀχαιοί die anderen 3.461 ; ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταί 2.1, ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν 10.1, Aristonic. Scholl. 2.1 ἄλλοι : ὅτι Ζηνόδοτος γράφει ὦλλοι. ὁ δὲ ποιητὴς ἀσυνάρθρως ἐκφέρει, Scholl. 10.1 παραιτητέον δὲ τοὺς γράφοντας, ὧν ἐστι καὶ Ζηνόδοτος, ὦλλοι μέν, ἢ καὶ τοὺς ὁπωσοῦν βουλομένους δασύνειν· ἔστι γὰρ ὁ ποιητὴς παραλειπτικὸς τῶν ἄρθρων ; Il. 15.87 πάντες ἀνήιξαν, καὶ δεικανόωντο δέπασσιν. ἡ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ δέκτο δέπας. – Man bemerke τῇ ἄλλῃ ἡμέρᾳ, τῷ ἄλλῳ ἔτει, am folgenden Tage, im folgenden Jahre, oft bei Att., ἐς τὰς ἄλλας ὥρας, übers Jahr, Eur. I.A. 122 ; ὁ ἄλλος χρόνος, die folgende Zeit ; aber Dem. Lept. 19 die vergangene. Sehr häufig neutr. τἄλλα (so schreibt Wolf Anal. 2 p. 431 ; τἆλλα Göttling Theodos. Gramm. p. 222) adv. im übrigen, sonst ; τά τε ἄλλα καὶ ὅτι Xen. Symp. 4.44 ; τά τε ἄλλα καὶ οὐκ Cyr. 1.3.8 ; τά τε ἄλλα ἐτίμησε, καὶ ἔδωκε An. 1.3.3 ; vgl. Cyr. 7.3.4 u. Plat. πολλά τε ἄλλα καὶ δὴ καί Polit. 268e ; ὃ δὴ μάλιστα φιλεῖ τά τε ἄλλα πάντα καὶ ὁ ἔρως ἐμποιεῖν Symp. 182c. So entspricht ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ dem lat. cum … tum, das folgende bes. hervorhebend, auch ohne τε, ἐπὶ τὴν ἄλλην χώραν καὶ δὴ καὶ Lycurg. 95 ; Xen. An. 1.4.15 ; vgl. εἴ τις καὶ ἄλλος, wenn noch Jemand anders, εἴπερ τι ἄλλο τῶν τοιούτων, wenn je etwas von dergleichen, Plat. Phaed. 63c ; – Hom. Il. 22.322 τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα, im Uebrigen, s. Scholl. Ariston.; 23.454 ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ λευκὸν σῆμʼ ἐτέτυκτο, s. Scholl. Ariston.; – Il. 14.249 ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμή, ein anderes Mal, bei einer anderen Gelegenheit, s. Scholl. Herodian.
5) Mit der Bedtg verschieden hängt die : fremd, ausländisch, = ἀλλότριος, zusammen, Od. 11.127, 23.274 ἄλλος ὁδίτης ; dem πολίτης entgegengesetzt Soph. O.R. 230.
6) Zuweilen weist es wie unser ein anderer auf etwas Bekanntes hin, wie in dem sprichwörtlichen : ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς, das ist ein anderer H., Plut. Thes. 29 ; so ἄλλα δέκα τάλαντα, andere, wieder zehn Tal., Alc. 8 ; ἄλλοι τοσοῦτοι, wieder so viele, Xen. Cyr. 3.2.3 ; vgl. Plat. Legg. V.745a ; ἄλλος τοιοῦτος, eben ein solcher, Rep. II1.372d ; vgl. Xen. Hell. 2.4.42 ; Plut. Lucull. 28.
7) Beim Kompar. steht es im Griech. fast pleonastisch für das Deutsche, Hom. Il. 12.92 ἄλλον Κεβριόναο χερείονα, Einen der unbedeutender war als K., 232 καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε, eine bessere Rede als diese, 22.106 μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο ; ähnlich 4.81 ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον, er blickte den Nachbar an ; – dagegen fehlt es, wo wir es erwarten, nicht selten, z.B. ἑωσφόρος καὶ ἄστρα, u. die (andern) Sterne, Hes. Th. 382 ; oft Ζεὺς καὶ θεοί, wofür es Il. 6.476 Ζεῦ ἄλλοι τε θεοί heißt ; ποίῳ τρόπῳ, auf welche Weise sonst ? Soph. O.C. 475 ; vgl. Trach. 390 ; αἱ δύω, die beiden andern, wo von dreien die Rede war u. einer schon besonders erwähnt ist, H.h. Cer. 447 ; Hes. Th. 277, 278 ; μηδεὶς ἤ, kein anderer als, Xen. Cyr. 7.5.16. – Man beachte noch, daß die Griechen gern 2 verschiedene oder gleiche Casus von ἄλλος verb. oder es mit einem stammverwandten Worte zusammenstellen, ἄλλην καὶ ἄλλην ἡδονὴν διώκειν, einem andern u. wieder einem andern Vergnügen nachjagen, Xen. Cyr. 4.1.15 ; ἄλλος λίθῳ ἔβαλλε καὶ ἄλλος An. 1.5.12 ; ἄλλος ἄλλαις ἐν πύλαις, der eine in diesem, der andere im andern Tore, also in verschiedenen Toren, Aesch. Spt. 433 ; ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνήρ – ὕμνον Pind. P. 2.13 ; u. so überall, ἄλλος ἄλλον εἷλκε, ἄλλος ἄλλα λέγει, Xen. An. 5.2.15, 2.1.15 ; ἄλλος ἄλλον τρόπον, auf verschiedene Weise, bald so, bald so, Cyr. 2.1, 4. – Aehnl. ἄλλοθεν ἄλλος, ἄλλος ἄλλοτε u. ä. – S. noch ἄλλοτι.

ἄλλος

-η, -ο. Crasis with τά gives τἆλλα Il. 1.465, Il. 2.428: Od. 3.462, Od. 12.365.

• I
• • 1

    Absol. in sing.

  • • a

      Another or additional person or thing: ἄλλο τοι ἐρέω Il. 1.297, οἴσομεν ἄλλον Il. 3.104. Cf. Il. 10.146, Il. 11.663, Il. 14.262, etc.: Od. 11.454, Od. 12.65, etc.

      In apposition: ἄλλο τό γε οἶδα Od. 16.470.

    • b
    • • α

        Another or different person or thing, another, someone or something else: ἐγὼ ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν Il. 2.231, πείθεόο τʼ ἄλλῳ Il. 2.360. Cf. Il. 2.271, Il. 9.101, Il. 11.410, Il. 13.229, Il. 19.181 (in the case of another matter, i.e. for the future), Il. 24.46, etc.: ἄλλος εἴπεσκε νέων Od. 2.331, μεῖζον ἄλλο φράζονται Od. 4.698. Cf. Od. 3.94, Od. 4.29, Od. 8.202, Od. 11.176, Od. 13.205, Od. 17.404, etc.

        With τις: ὡς ὄφελέν τις ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν Il. 4.316. Cf. Il. 13.272, Il. 14.90, etc.: ἄλλο τί τοι μελέτω Od. 7.208. Cf. Od. 14.461, Od. 18.334, Od. 20.297, etc.

        Predicatively: ἄλλο τι τόδε μήδεαι (it is some other thing that you are planning) Od. 5.173.

        With τίς: τίς τοι ἄλλος ὁμοῖος; Il. 17.475. Cf. Il. 17.586.

        With the article, the other: ἴἡ ἄλλη σῖτον ἔφερεν Od. 13.69.

        With οὗτος and τις: ἄλλος τις οὗτος ἀνέστη Od. 20.380.

      • β

        With the notion of difference obscured, someone.

        With τις: μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος Il. 22.106: Od. 21.324.

      • γ

        ἄλλο adverbially, app., in another matter Il. 14.249.–(τὸ) ἄλλο τόσον, for the rest to a certain extent, i.e. so farIl. 22.322, Il. 23.454.

    • c

      In negative or conditional contexts

    • • α

        Any other or additional person or thing.

        With τις: οὐδέ τις ἄλλος ᾔδεεν Il. 18.403. Cf. Il. 23.592.

      • β

        Another, any other or different person or thing, any one or anything else: οὐκ ἐθέλεσκες ἅμʼ ἄλλῳ ἰέναι Il. 9.486, εἴ με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιδοῦναι Il. 23.558. Cf. Il. 14.244, Il. 16.141, Il. 23.274, etc.: οὐδέ κεν ἡμέας ἄλλο διέκρινεν (anything but death) Od. 4.179, etc.

        With τις: οὔτε σοὶ οὔτε τῳ ἄλλῳ Il. 1.299, εἴ τευ ἐξ ἄλλου γένευ Il. 5.897. Cf. Il. 2.80, Il. 5.827, Il. 9.104, Il. 12.248, Il. 16.225, etc.: εἴ τίς μʼ ἄλλη ἤγγειλεν Od. 23.21. Cf. Od. 6.68, Od. 7.67, Od. 9.520, Od. 10.32, etc.

        Interrog.: τί σευ ἄλλος ὀνήσεται; Il. 16.31. Cf. Od. 4.649.

        With τις: πῶς κέν τίς σʼ ἄλλος ἵκοιτο; Od. 9.351.

      • γ

        With the notion of difference obscured, any one, anything: οὐ σέο κύντερον ἄλλο Il. 8.483, οὐ δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι Od. 9.28. Cf. Od. 11.427, Od. 15.343, 533, Od. 20.392.

        With τις: οὔ τις σεῖο ὀλοώτερος ἄλλος Il. 3.365. Cf. Il. 15.569, Il. 19.321, Il. 23.439, 580: οὔ τι κύντερον ἄλλο Od. 7.216. Cf. Od. 8.32, 138, Od. 20.201, 376.

    • d

      Every other, every one, any one, all: ὄφρα στυγέῃ ἄλλος Il. 1.186, ἄλλον κε σεῦ ἀπαλεξήσαιμι Il. 24.370, etc.: ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος ὅτις . . . Od. 1.47, ἄλλῃ νεμεσῶ ἥ τις . . . Od. 6.286, etc.

      With τις: ἵνα τις στυγέῃσιν ἄλλος Il. 8.515.

  • 2

    In sing with sb., etc.

  • • a
    • • α

        Another or additional: ἄλλον ὀϊστόν Il. 8.300. Cf. Il. 4.334, Il. 8.309, Il. 15.458, Il. 22.293, Il. 24.551: ἄλλην ὁδόν Od. 10.490, 563. Cf. Od. 15.449.

        With τις: εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμʼ ἕποιτο καὶ ἄλλος Il. 10.222. Cf. Od. 10.380, Od. 15.27.

      • β

        Other, additional: μείζων κʼ ἄλλος χόλος ἐτύχθη (i.e. matters would have gone further) Il. 15.121.

      • γ

        Besides, in addition: δόλον ἄλλον ὕφαινεν Il. 6.187. Cf. Il. 9.365: τέρας ἄλλο φανήτω Od. 20.101. Cf. Od. 2.93 Od. 24.128–With τις: σῆμʼ ἄλλο τι δείξω (εἴπω) Od. 21.217, Od. 23.73.

    • b
    • • α

        Another or different, some other: πρόμον Il. 7.116. Cf. Il. 3.226, Il. 7.358 = Il. 12.232, Il. 9.423, Il. 14.84, Il. 23.460: ῥάκος ἄλλο (other than his own raiment) Od. 13.434, Od. 14.342. Cf. Od. 3.243, Od. 10.392, Od. 11.127, Od. 15.518, Od. 16.9, Od. 22.6, Od. 23.186, 274.

        With τις: μή τις Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος Il. 10.511: δήμόν τι ἄλλο Od. 2.32, 44. Cf. Od. 13.325.

      • β

        With a collective sb., the other, the rest of the . . . : λαόν Il. 11.189, etc.: δήμῳ Od. 2.239.

    • c

      In negative or conditional contexts

    • • α

        Any other or additional: υἱὸν οὐ τέκετʼ ἄλλον Il. 5.154. Cf. Il. 19.233.

        With τις: μηδέ τις ἄλλος ἴτω ἀνήρ Il. 24.148 = 177. Cf. Il. 24.505: Od. 5.179 = Od. 10.344, Od. 5.187, Od. 10.300, Od. 4.48.

        Interrogatively: ἦέ τινʼ ἄλλον ἀμύντορα μερμηρίξω Od. 16.261.

      • β

        Any other or different: οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν Il. 14.168. Cf. Il. 6.411, Il. 10.330, Il. 23.606: ἄλλος κʼ ἀνὴρ ἵετο . . . Od. 13.333. Cf. Od. 5.104 = 138, Od. 11.623, etc.

        With τις: οὐδέ τις ἄλλος ἀνὴρ ἀνέτλη Od. 10.327. Cf. Od. 21.70, etc.

      • γ

        With the notion of difference obscured, merely marking a contrast.

        With τις: μή τί τοι ἄλλο κακὸν μελέτω ἔργον . . . ἀλλʼ ἐδθιέμεν Od. 2.303.

        Any: οὐκ ἂν ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος Il. 3.223. Cf. Il. 2.248: Od. 15.69, 321.

        With τις Od. 23.126.

    • d

      Every: ὄφρʼ ἄλλος πρωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν Od. 14.400.

• II
• • 1

    Absol. in pl.

  • • a

      Other or additional persons or things: εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο Il. 9.380. Cf. Il. 7.364, Il. 22.350, etc.: τρεῖς οἱ ἄλλοι ἔδαν Od. 2.21. Cf. Il. 7.364, Il. 22.350, etc.: τρεῖς οἱ ἄλλοι ἔσαν Od. 2.21. Cf. Od. 2.166, Od. 17.422, Od. 22.62, etc.

    • b

      Other or different persons or things, others: πάῤ ἔμοιγε καὶ ἄλλοι Il. 1.174, ἄλλων μῦθον ἄκουε Il. 2.200. Cf. Il. 1.287, Il. 3.168, Il. 4.292, Il. 5.786, Il. 23.193, etc.: ἄλλα μεμήλει Od. 1.151. Cf. Od. 2.314, Od. 4.166, Od. 7.119, Od. 9.188, Od. 11.381, Od. 14.226, etc.

      With the article: τὰ ἄλλα ἄγγελός ἐσσι (in other matters) Od. 5.29, τὰ ἄλλα μετάλλα Od. 19.115. Cf. Od. 15.540, Od. 17.273, Od. 23.209.

    • c

      The other or different persons or things, the others: ἄτερ ἥμενον ἄλλων Il. 1.498, πρόσθʼ ἄλλων Il. 4.304. Cf. Il. 2.211, Il. 3.102, Il. 5.877, Il. 12.245, 285, etc.: ἄλλοι πάντες οἴκοι ἔσαν Od. 1.11. Cf. Od. 2.209, Od. 3.33, 58, Od. 8.93, Od. 9.172, etc.

      With the article: τῶν ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο Il. 1.198. Cf. Il. 1.465, Il. 3.73, Il. 4.429, Il. 6.41, Il. 8.211, etc.: οἱ ἄλλοι ἀθρόοι ἦσαν Od. 1.26. Cf. Od. 3.427, Od. 8.204, Od. 9.61, 331, Od. 10.132, etc.

    • d

      All others, all men or things, all: ἔξοχον ἄλλων Il. 6.194. Cf. Il. 3.42, Il. 4.375, Il. 6.208, Il. 7.112, Il. 13.631, etc.: περὶ ἄλλων φασὶ γενέσθαι Od. 4.201. Cf. Od. 5.118, Od. 8.102, Od. 23.110, etc.

      In genit. pl. after superl., as compared with all others: νείατος ἄλλων Il. 6.295. Cf. Il. 1.505, Il. 10.434, Il. 23.532: ὀϊζυρώτατον ἄλλων Od. 5.105. Cf. Od. 15.108.

    • e

      Men: δίκας ἠδὲ θρόνιν ἄλλων Od. 3.244.

  • 2

    In pl. with sb., etc.

  • • a
    • • α

        Other or additional: πολλοὶ ἄλλοι φῶτες ὄλοντο Od. 1.355. Cf. Od. 1.394, Od. 3.113, Od. 14.200, Od. 22.28, etc.

      • β

        Besides, in addition: ἦ οὐχ ἅλις ἦμιν ἀλήμονές εἰσι καὶ ἄλλοι; Od. 17.376. Cf. Od. 2.65.

    • b

      Other or different: ἄλλα δίδου γέρα Il. 9.334. Cf. Il. 17.328, Il. 23.459, 700, etc.: ἄλλα κήδεα Od. 1.244. Cf. Od. 1.374, Od. 8.558, Od. 12.22, etc.

    • c

      The other or different: Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοιʼ Ἀχαιοί (ye other . . .) Il. 1.17, ἄλλοι θεοί Il. 2.1. Cf. Il. 1.22, Il. 3.68, Il. 5.524, 709, Il. 6.426, etc.: ἄλλους θεράποντας Od. 4.37. Cf. Od. 1.210, Od. 8.379, Od. 9.543, Od. 10.320, Od. 11.563, etc.

      With the article: τοῖς ἄλλοισι θεοῖς Il. 1.597. Cf. Il. 2.674, Il. 11.75, 406, Il. 14.189, Il. 16.763, Il. 18.103, Il. 19.83, etc.: τῶν ἄλλων ἀνέμων Od. 5.383. Cf. Od. 6.176, Od. 9.100, Od. 10.250, Od. 11.541, Od. 16.133, etc.

    • d

      All the other: Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων Il. 17.358. Cf. Od. 4.171.

      All other, all: ἄλλων νόον ἐσθλῶν Il. 9.514, etc.: εἴ τι γυναικῶν ἀλλάων περίειμι Od. 19.326, etc.

• III

  Of other kind or sort: οὐκ ἔα πόνος ἄλλος Il. 5.517 (i.e. it was no time for curiosity), ὄρνεον ἄλλο Il. 13.64. Cf. Il. 13.622, Il. 21.22: ἄλλῳ αὐτὸν θωτὶ ἤϊσκεν Od. 4.247. Cf. Od. 11.54.

• IV

  Contextually

• • 1

    A stranger: ἄλοχοι ἄλλοισι δαμεῖεν Il. 3.301. Cf. Il. 6.456, Il. 9.594, Il. 22.489, Il. 24.481: ἕλωρ ἄλλοισιν Od. 13.208. Cf. Od. 13.419, Od. 14.417, Od. 15.228, Od. 20.213, etc.

    In apposition: ἄλλος τις πτωχὸς ἐλθών Od. 8.327.

    A foe: ἀδελφεὸν ἄλλος ἔπεφνεν Od. 4.91.

  • 2

    In contrast with something following, an ordinary man: ἄλλος μογέων ἀποκινήσασκεν Il. 11.636.

  • 3

    Something not according to custom. Predicatively: ἄλλο τι τόδε περιμηχανόωνται Od. 7.200.

  • 4

    Something other than the true: οὐκ ἄν ἄλλα παρὲξ εἴποιμι Od. 4.348 = Od. 17.139.

  • 5

    Other than the right, the wrong: ἄλλην ὁδόν, ἄλλα κέλευθα Od. 9.261, ἐς ἄλλην γαῖαν Od. 13.211.

• V

  Implying in terms the inclusion in a class of a person or thing not in fact included in it: αὐτὸς κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς Il. 2.191. Cf. Il. 5.485, 621, Il. 11.189, etc.: Ὀδυσσεὺς ἠδὲ καὶ ἄλλοι Φαίηκες Od. 8.368. Cf. Od. 1.128, Od. 5.489, Od. 6.84, Od. 11.470, Od. 15.407, etc.

• VI
• • 1

    Correlative with ἕτερος. See ἕτερος 3.c.

  • 2

    Followed by ἀλλά Il. 21.275, Il. 24.697: Od. 3.377, Od. 8.311, Od. 8.70, Od. 23.226.

    By ἤ Il. 10.404, etc.

    By εἰ μή Il. 17.475, Il. 18.192: Od. 12.325, Od. 17.383.

  • 3

    Repeated: ἄλλος . . . ἄλλος . . . (ἄλλος . . .), one (some) . . . another (the other, others) . . . Il. 7.473, Il. 8.429, Il. 13.730, etc.: Od. 3.26, Od. 4.692, Od. 8.169, etc.

    Sim.: ἄλλος ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν Il. 2.400. Cf. Il. 12.175, etc.: Od. 14.228, Od. 18.301, etc.– For ἄλλος ἄλλος ἄλλῃ, ἄλλοθεν ἄλλος, ἄλλοτε ἄλλος, ἄλλυδις ἄλλος, see these words.

    With πολλά Il. 11.572, etc.

ἄλλος (-ος, -ῳ, -ον; -οι, -ων, -οις(ι), -ους: -ας, -ᾳ, -αν; -αι, -ᾶν, -αις: -ο, -ου, -ο; -α, -ων, -οις, -α)

• A adj.
• 1 other, another, opposed to preceding.
• • a ἐπί τι καὶ πῆμʼ ἄγει παλιντράπελον ἄλλῳ χρόνῳ O. 2.37 ἄλλον αἴνησεν γάμον P. 3.13 ἕλκεα ῥῆξαν τὰ μὲν ἀμφʼ Ἀχιλεῖ νεοκτόνῳ ἄλλων τε μόχθων ἐν πολυφθόροις ἁμέραις N. 8.31 οὐκ ἔστι πρόσωθεν θνατὸν ἔτι σκοπιᾶς ἄλλας ἐφάψασθαι ποδοῖν (i. e. ὑψηλοτέρας) N. 9.47
  • b = ἄλλος τις. σφόδρα δόξομεν δαίων ὑπέρτεροι ἐν φάει καταβαίνειν· φθονερὰ δʼ ἄλλος ἀνὴρ βλέπων (ἆλλος coni. Lobel.) N. 4.39
  • c combined with other adj. μηκέτʼ ἀελίου σκόπει ἄλλο θαλπνότερον ἐν ἁμέρᾳ φαεννὸν ἄστρον O. 1.6 ἄλλαι δὲ δύʼ ἐγένοντʼ ἔπειτα χάρμαι O. 9.86 κεραυνοῦ τε κρέσσον ἄλλο βέλος διώξει χερὶ I. 8.34
  • d = πᾶς ἄλλος. ἄνθεμα φλέγει, τὰ μὲν χερσόθεν, ὕδωρ δʼ ἄλλα φέρβει O. 2.73 ἅλιξιν σὺν ἄλλοις P. 4.187 τὰ δʼ ἄλλαις ἁμέραις φάσομαι N. 9.42 Ἀοσφόρος θαητὸς ὣς ἄστροις ἐν ἄλλοις I. 4.24 φαίης κέ νιν ἄνδρʼ ἐν ἀεθληταῖσιν ἔμμεν Ναξίαν πέτραις ἐν ἄλλαις χαλκοδάμαντʼ ἀκόναν I. 6.73 Μέμνονός τε βίαν ὑπέρθυμον Ἕκτορά τʼ ἄλλους τʼ ἀριστέας I. 8.55
• 2 fig. μόχθον ἄλλοις ἀμφέπει δύστανον ἐν τείχεσιν (= ἄλλοθι, ἐν τείχεσιν, Schr.: cf. Fraenkel on Agam. 437.) P. 4.268
• 3 combined with another ἄλλο-word. ῥοαὶ δʼ ἄλλοτʼ ἄλλαι ἔβαν O. 2.33 Διαγόρας ἐστεφανώσατο κλεινᾷ τʼ ἐν Ἰσθμῷ τετράκις εὐτυχέων Νεμέᾳ τʼ ἄλλαν ἐπʼ ἄλλᾳ (sc. νίκαν. one victory after another) O. 7.82 ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον P. 2.13 ἐγκωμίων γὰρ ἄωτος ὕμνων ἐπʼ ἄλλοτʼ ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον P. 10.54 διψῇ δὲ πρᾶγος ἄλλο μὲν ἄλλου N. 3.6 μισθὸς γὰρ ἄλλοις ἄλλος ἐπʼ ἔργμασιν ἀνθρώποις γλυκύς (Tric.: ἄλλος, ἄλλος ἄλλοις codd.) I. 1.47 combined with τις. ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον P. 2.13 second ἄλλος suppressed, ἐντὶ γὰρ ἄλλαι ὁδῶν ὁδοὶ περαίτεραι some lead further than others O. 9.104
• B subs.
• 1 another, others (once neut.)
• • a κεῖνος – χάρματʼ ἄλλοις ἔθηκεν O. 2.99 μῶμος ἐξ ἄλλων κρέμαται φθονεόντων τοῖς O. 6.74 “ἐπιχώριος οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων” P. 4.118 φυᾷ δʼ ἕκαστος διαφέρομεν βιοτὰν λαχόντες, ὁ μὲν τά, τὰ δʼ ἄλλοι N. 7.55 εἰ δέ τις ἔνδον νέμει πλοῦτον κρυφαῖον, ἄλλοισι δʼ ἐμπίπτων γελᾷ (i. e. “non ita divitibus.” Schmid.) I. 1.68
  • b = πᾶς ἄλλος. κεῖναι γὰρ ἐξ ἀλλᾶν ὁδὸν ἁγεμονεῦσαι ταύταν ἐπίστανται O. 6.25 κεῖνα δὲ κεῖνος ἂν εἴποι ἔργα περαίτερον ἄλλων O. 8.63 εἰ δέ τις ὄλβον ἔχων μορφᾷ παραμεύσεται ἄλλους (Hartung: ἄλλων codd.: ἄλλον Morel.) N. 11.13 μεγασθενῆ νόμισαν χρυσὸν ἄνθρωποι περιώσιον ἄλλων I. 5.3
• 2 combined with another ἄλλο-word.
• • a †ἄλλοισι δʼ ἄλλοι μέγαλοι (ἀλλοίοισι coni. Blumenthal: ἐπʼ ἄλλοις byz.) O. 1.113 ἄλλοτε δʼ ἄλλον ἐποπτεύει Χάρις ζωθάλμιος O. 7.11 ἄλλα δʼ ἐπʼ ἄλλον ἔβαν ἀγαθῶν O. 8.12 τοὺς μὲν ὦν λύσαις ἄλλον ἀλλοίων ἀχέων ἔξαγεν P. 3.50 δαίμων δὲ παρίσχει, ἄλλοτʼ ἄλλον ὕπερθε βάλλων, ἄλλον δʼ ὑπὸ χειρῶν μέτρῳ καταβαίνει bis P. 8.77 διψῇ δὲ πρᾶγος ἄλλο μὲν ἄλλου N. 3.6 ἄλλοισι δʼ ἅλικες ἄλλοι N. 4.91 ἄλλα δʼ ἄλλοισιν νόμιμα, σφετέραν δʼ αἰνεῖ δίκαν ἀνδρῶν ἕκαστος fr. 215. 2.
  • b n. pl. ἄλλα combined with ἄλλοτε. ἄλλʼ ἄλλοτε πατέων ὁδοῖς σκολιαῖς this way and that P. 2.85 ψεφεννὸς ἀνὴρ ἄλλοτʼ ἄλλα πνέων οὔ ποτʼ ἀτρεκεῖ κατέβα ποδί of inconstant purpose N. 3.41 αἰὼν δὲ κυλινδομέναις ἁμέραις ἄλλʼ ἄλλοτʼ ἐξ ἄλλαξεν changes this way and that I. 3.18
  • c repeated in enumeration. τεῖρε δὲ στερεῶς ἄλλαν μὲν σκέλος, ἄλλαν δὲ πᾶχ[υν], τὰν δὲ αὐχένα φέροισαν (sc. ἵππον.) fr. 169. 30.
• C frag. ]ας ἄλλοι[ fr. 215b. 3.

ἄλλος : other, another, (οἱ) ἄλλοι, the rest; freq. in antithetical and reciprocal clauses, ἄλλος μὲν.. ἄλλος δέ, ἄλλοθεν ἄλλος, etc.; very often idiomatic and untranslatable, ἔκτοθεν ἄλλων| μνηστήρων, ‘from the others, the suitors,’ i. e. from the through of suitors, Od. 1.132. Phrases: ἄλλο τόσον, as much ‘more’; ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον, with a look towards his next ‘neighbor’; ἔξοχον ἄλλων, ἄλλο δέ τοι ἐρέω (marking a transition), similarly ἄλλʼ (ἄλλο) ἐνόησε (a ‘new’ idea). In Od. 20.213, ἄλλοι implies ‘strangers,’ i. e. other than the rightful owners; so ‘untrue’ (other than the true) is implied, Od. 4.348.

ἄλλος

• • Ialius, another, one besides, ἄλλος μέν ., ἄλλος δέ ., one ., another ., Il.; ἄλλος τις or τὶς ἄλλος, any other, some other; οὐδεὶς ἄλλος no other; εἴ τις ἄλλος, Lat. si quis alius, any one else.
  • • 2repeated, ἄλλος ἄλλο λέγει one man says one thing, one another, i. e. different men say different things; ἄλλος ἄλλῃ ἐτράπετο Xen.; λείπουσι τὸν λόφον ἄλλοι ἄλλοθεν Xen.;—v. ἀλλαχῆ.
    • 3ἄλλος καὶ ἄλλος, one or two; ἄλλο καὶ ἄλλο one thing after another, Xen.
    • 4joined with the Art., ὁ ἄλλος, the other; in pl., οἱ ἄλλοι (Ionic ὧλλοι), all the others, the rest; Lat. ceteri; τὰ ἄλλα, contr. τἆλλα or τἄλλα Lat. cetera, reliqua, not alia;— οὕ τε ἄλλοι καὶ . . both all the others and . ., i. e. especially . .
    • 5with Numerals, yet, still, πέμπτος ποταμὸς ἄλλος yet a fifth river, Hdt.: with a Sup., ὀϊζυρώτατος ἄλλων most wretched of all besides, Od.
  • IIrarely like ἀλλοῖος, of other sort, different, Il.: hence
  • • 2sometimes like a comp., c. gen., ἄλλα τῶν δικαίων other than just, Xen.; followed by ἤ . ., when a negat. goes before, οὐδὲν ἄλλο, ἤ . ., nothing else than . ., Hdt., etc.