εὐχείρωτος
εὐχείρωτος, easy to master
Could not find εὐχείρωτον in Logeion dictionaries.
εὐχείρωτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐχείρωτος
εὐχείρωτος, ον, (χειρόω)
- easy to master or overcome, A. Pers. 452, X. HG 5.3.4, etc.; easy to train, τῷ νομοθέτῃ Arist. Pol. 1332b9; simply, easy, Porph. Abst. 3.4. (Comp. εὐχειρότερος D.C. 37.7, and Sup. εὐχειρότατος X. Cyr. 1.6.36, Oec. 8.4, Thphr. HP 4.14.7, are ff.ll. for -ωτότερος, -ωτότατος.)
εὐ·χείρωτος, ος, ον, facile à prendre, à soumettre, Eschl. Pers. 452 ; Xén. Hell. 5, 3, 4 ||
Cp. -ότερος, DC. 36, 7 ; sup. -ότατος, Xén. Cyr. 1, 6, 36, etc.
Étym. εὖ, χειρόω.
εὐχείρωτος, leicht zu überwältigen, zu bändigen ; στρατός Aesch. Pers. 444 ; εὐχείρωτοι αὐτοῖς ἐδόκουν εἶναι οἱ διαβεβηκότες Xen. Hell. 5.3.4, öfter ; im superlat., στρατιὰ ἄτακτος τοῖς πολεμίοις εὐχειρωτότατον (f.l. ist εὐχειρότατον) Oec. 8.4, wie Cyr. 1.6.36 ; τοὺς Ἕλληνας ποιεῖν εὐχειρώτους Pol. 5.104.5 ; a.Sp., wie Plut. Crass. 21. Auch εὐχειρότερος bei DC. 36.7 ist richtig in εὐχειρωτότερος geändert.
εὐχείρωτος
εὐ-χείρωτος, ον
χειρόω
- easy to master or overcome, Aesch., Xen.