εὔχαρις
εὔχαρις, pleasing, engaging, winning, gracious, popular
εὔχαρ-ις, neut. εὔχαρι, gen. ιτος,
- charming, gracious, esp. in society, Democr. 104, Pl. R. 486d, 487a, X. Cyr. 7.4.1; ἀστεῖοι καὶ εὐ. ib. 2.2.12; εὔ. κατὰ τὰς ἐντεύξεις, ἐν ταῖς ὁμιλίαις, Plb. 22.21.3, 23.5.7; τὸ εὔ. urbanity, X. Ages. 8.1, 11.11, M.Ant. 1.16.5; of Aphrodite, gracious, E. Heracl. 894 (lyr.), Med. 631 (lyr.); of animals, Arist. HA 592b24: Comp. -τώτερος Plot. 3.6.6: Sup. -τώτατος, ἐς τὸν δῆμον App. BC 2.26.
- II of places, pleasant, Arist. Pol. 1331a36.
εὔ·χαρις, ις, ι, gén. ιτος [ᾰ]
I gracieux, c. à d.
1 qui a bonne grâce, aimable, en parl. de pers. Xén. Hell. 4, 8, 22 ; Plat. Rsp. 487a ; Pol. 22, 21, 3 ; 24, 5, 7 ; Plut. Artax. 4 ; joint à ἀστεῖος, Xén. Cyr. 2, 2, 12 ; en parl. d’un oiseau, Arstt. H.A. 8, 3 ; en parl. de lieux, agréable, charmant, Arstt. Pol. 7, 12, 4 ; subst. τὸ εὔχαρι, Xén. Ages. 8, 1 ; 11, 11 ; M. Ant. 1, 16, la grâce ||
2 bienveillant, propice, Eur. Her. 894 ||
II aimé, Xén. Cyr. 7, 4, 1.
Étym. εὖ, χάρις.
1. charmant, hoffelijk; van plaatsen aantrekkelijk.
2. gunst schenkend:
εὔχαρις, εὔχαριτος, anmutig, angenehm ; neben μεγαλοπρεπής Plat. Rep. VI.487a ; καὶ ἔμμετρος διάνοια 486d ; ἀστεῖοι καὶ εὐχάριτες, artig, Xen. Cyr. 2.2.12 ; Folgde : κατὰ τὰς ἐντεύξεις εὔχ. Pol. 22.21.3 ; ἐν ταῖς ὁμιλίαις 24.5.7 ; ἐν τῷ διδόναι, freigebig, Plut. Artax. 4 ; τὸ εὔχαρι, die Artigkeit, Xen. Ages. 8.1, vgl. 11.11 ; von der Rede, εὔχ. ἅμα καὶ δεινὸς ἦν Plut. Cat. mai. 7 ; beliebt, Xen. Cyr. 7.4.1 ; Ἀφροδίτη, wohlwollend, gnädig, Eur. Heracl. 894 ; – οὐδὲν μελιττῶν εὐχαριτώτερον, Ael. N.A. 1.59. Der superl. εὐχαριτώτατος wird mit εὐχαριστότατος verwechselt, App. B.C. 2.26.
εὔχαρις
- pleasing, engaging, winning, gracious, popular, Eur., Plat.:— τὸ εὔχαρι popularity, urbanity, Xen.