ζωγραφικός
ζωγραφικός, skilled in painting
Found ζωγραφικὸς with different accentuation.
ζωγραφικὸς masculine nominative singular of ζωγραφικός
ζωγρᾰφ-ικός, ή, όν,
- skilled in painting, Pl. Tht. 145a, X. Smp. 4.21: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of painting, D.S. 14.46; connected with painting, used by painters, γένη BGU 10.11 (ii A.D.); ἀσβολή Dsc. 5.162. Adv. -κῶς S.E. M. 11.255.
ζωγραφικός, ή, όν [ᾰ] habile à peindre, Plat. Theæt. 145a ; ἡ ζωγραφική (s. e. τέχνη) DS. 14, 46, l’art de la peinture.
Étym. ζωγράφος.
ζωγραφικός, ή, όν, im Malen erfahren, Plat. Theaet. 145a ; ἡ ζ., sc. τέχνη, Malerkunst, DS. 14.46 ; ζωγραφικῶς, Schol. Il. 3.327.
ζωγραφικός
ζωγρᾰφικός, ή, όν
- skilled in painting, Plat., Xen. from ζωγράφος