θερινός
θερινός, of summer, in summer
Could not find θερινὸν in Logeion dictionaries.
θερινὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of θερινός
θερῐνός, ή, όν,
- = θέρειος, Pi. P. 3.50: the usu. form in Prose, ἀνατολή Hp. Aër. 4, cf. Aph. 2.25, Plb. 3.37.4; θ. δύσεις, ἀνατολαί, Cleom. 1.9; θ. ζῴδια ib. 6; μεσημβρία X. Cyn. 6.26; ἥλιος Pl. Lg. 915d; θ. τροπαί or τροπή, the summer solstice, ib. 767c, Arist. Mete. 364b2; τροπέων τῶν θερινέων Hdt. 2.19; θ. κύκλος, Tropic of Cancer, Ph. 1.27; θ. τροπικός (sc. κύκλος) Euc. Phaen. p.34 M., Cleom. 1.7, Gem. 5.39, al.; θερινὸν ὑπηχεῖν to echo summer-like, Pl. Phdr. 230c; θερινά the summer-haunts of the sun, Id. Lg. 683c; ὄμβροι θ. Arist. HA 601b24; θ. ἄνεσις καὶ ἀπόλαυσις D.S. 4.84; θ. ὥρα Oenopid.ib. 1.41; for summer use, ἱμάτιον PCair.Zen. 148 (iii B.C.); νομαί, opp. χειμεριναί, PLond. 3.842.12 (ii A.D.).
θερινός, ή, όν, d’été, Xén. Cyn. 6, 26 ; Plat. Leg. 915d ; θ. τροπαί, Plat. Leg. 767c, le solstice d’été ; ὁ θ. τροπικός (s. e. κύκλος) Gém. El. astr. 5, 39 ; Phil. 1, 493 ; Plut. M. 888a ; DL. 7, 155, le tropique du cancer ; αἱ θεριναὶ ἀνατολαί, Pol. 3, 37, 4 ; Cléom. 38, 11, la place où le soleil se lève en été ; αἱ θεριναὶ δύσεις, Cléom. 38, 10, la place où le soleil se couche en été ; τὰ θερινά, Plat. Leg. 683c, la saison d’été.
Étym. θέρος.
θερινός, = θέρειος ; πῦρ Pind. P. 3.50 ; ῥόδον Anacr. 53.2 ; der gewöhnliche Ausdruck der Prosa, ὥρα Plat. Epin. 987a, ἐν ᾧ τρέπεται θερινὸς ἥλιος εἰς τὰ χειμερινά Legg. XI.915d, θερινόν τε καὶ λιγυρὸν ὑπηχεῖ τῷ τῶν τεττίγων χορῷ Phaedr. 230c, μεσημβρία Xen. Cyn. 6.26 ; Folgde : ἀνατολή, δυσμή, wo die Sonne im Sommer auf- und untergeht, Arist. Meteor. 2.6 ; Pol. 3.37.4.
θερῐνός
- 1of summer θερινῷ πυρὶ περθόμενοι δέμας ἢ χειμῶνι P. 3.50
θερινός
θερῐνός, ή, όν
= θέρειος, Pind., Xen., etc.