κατάπτυστος
κατάπτυστος, to be spat upon, abominable, despicable
Could not find κατάπτυστον in Logeion dictionaries.
κατάπτυστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of κατάπτυστος
κατάπτυστος, ον, also η, ον Anacr. 152;
- to be spat upon, abominable, Anacr. l.c., A. Ch. 632 (lyr.), Eu. 68; ὦ κ. κάρα E. Tr. 1024: also in Com. and Prose, Anaxil. 22.6, D. 18.33, etc.
κατάπτυστος, ος, ον, conspué, digne de mépris, Eschl. Eum. 68, Ch. 632 ; Eur. Tr. 1024 ; Dém. 236, 22 ; 240, 10 ||
➳ Fém. -η, Anacr. (Poll. 2, 103).
Étym. καταπτύω.
κατάπτυστος, zum Anspeien, verabscheuungswert ; Aesch. Ch. 623, Eum. 68 ; Eur. Tr. 1024 ; Anaxil. bei Ath. XIII.558b ; in Prosa, Dem. 18.33 u. öfter ; Anacr. bildet das fem. καταπτύστη, Poll. 2.103, was richtiger καταπτυστήν akzentuiert würde.
• Adv ., Clem.Al.
• Adv ., Clem.Al.
κατάπτυστος, ον
καταπτύω
- to be spat upon, abominable, despicable, Aesch., Eur., Dem.