καταικίζω
καταικίζω, to wound severely, to spoil utterly
Could not find καταικίζοντες in Logeion dictionaries.
καταικίζοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of καταικίζω
καταικίζω,
- maltreat, τεύχεα . . κατῄκισται the arms have been disfigured [by smoke and soot], Od. 16.290:—Med., σῶμα σὸν καταικιῇ (fut. Att.) E. Andr. 828 (lyr.), cf. D.S. 18.47:—Pass., βασάνοις -αικισθέντες D.H. 3.73: metaph., μουσικὴ -ῃκισμένη τὸ σῶμα Plu. Mus. 2.1141d.
κατ·αικίζω (f. att. -ιῶ, ao. κατῄκισα, pass. ao. κατῃκίσθην, pf. κατῄκισμαι) traiter indignement, d’où :
1 maltraiter, torturer, DH. 3, 73 ; Plut. M. 1141d ||
2 souiller, en parl. d’armes noircies par la fumée, etc. Od. 16, 290 ; 19, 9 ||
Moy. (f. -ιοῦμαι) m. sign. Eur. Andr. 827 ; DS. 18, 47.
καταικίζω, durch Mißhandlung u. übh. entstellen, unansehnlich machen ; τεύχεα κατῄκισται, die Waffen sind von Rauch entstellt, Od. 16.290, 19.9 ; in sp. Prosa, βασάνοις καταικισθέντες Dion.Hal. 3.73 ; – im med., σῶμα σὸν καταικιεῖ Eur. Andr. 829 ; καταικισάμενος τὸ σῶμα, seinen Leib, DS. 18.47.
†καταικίζω
[contr. fr. καταεικίζω. κατα- 5.]
3 sing. pf. pass. κατῄκισται.
To mar, spoil, befoul: [τεύχεα] κατῄκισται Od. 16.290=Od. 19.9.
καταικίζω , pass. perf. κατῄκισται: disfigure, soil, Od. 16.290 and Od. 19.9.
καταικίζω
fut. Attic ιῶ
Pass., perf. κατῄκισμαι
- to wound severely, to spoil utterly, Od.; so Mid., Eur.