καταλαλέω
καταλαλέω, to talk loudly, to blab
Could not find καταλαλῶν in Logeion dictionaries.
καταλαλῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of καταλαλέω
καταλᾰλ-έω, pf. -λελάληκα A.D. Synt. 323.7:—
- talk, babble loudly, τοῖς θύραζε ταῦτα κ. Ar. Ra. 752; τινος before another, Luc. Asin. 12.
- II talk down, rail at, ἡμᾶς IG 9(2).338.6 (Thess.); τινὰ πρὸς πάντας Plb. 3.90.6; τὸ δόγμα Id. 18.45.1; τινος D.S. 11.44; ὑμῶν ὡς κακοποιῶν 1 Ep.Pet. 2.12; τινὸς ψευδῆ LXX Ho. 7.13; κατά τινος ib. Ps. 49(50).20:—Pass., ἐπί τινι Plb. 27.13.2; to be outdone in speech, ὑπʼ ἰδιωτῶν Phld. Rh. 1.343 S.
- 2 weary by talking, gloss on καταγλωττίζειν, Phryn. PS p.79 B.
- 3 simply, interview, address a person, PHib. 1.151 (iii B. C.).
καταλαλέω-ῶ [λᾰ]
1 parler contre : τινα, Pol. 3, 90, 6 ; τι, Pol. 18, 28, 1 ; τινος, DS. 11, 44 ; Spt. Ps. 77, 22, etc. NT. 1 Petr. 2, 12 ; κατά τινος, Spt. Ps. 49, 21, etc. contre qqn ou qqe ch., déblatérer contre, blâmer ||
2 parler devant : τινος, Luc. As. 12, qqn ||
3 dénoncer, rapporter : τινί τι, Ar. Ran. 752, qqe ch. à qqn ||
4 accabler ou fatiguer de son bavardage, Phryn. (Bkk. 46).
Étym. κατάλαλος.
1. doorkletsen, verklappen:
2. belasteren, kwaadspreken van,
καταλαλέω, ausschwatzen, ausplaudern, τοῖς θύραζε ταῦτα Ar. Ran. 752 ; – gegen Einen sprechen, ihn beschuldigen, verläumden, τινὰ πρὸς πάντας ὡς ἀγεννῶς χρώμενον τοῖς πράγμασι Pol. 3.90.6. – Pass., Pol. 27.12.2 ; τοῦ Παυσανίου τῆς βαρύτητος DS. 11.44 ; LXX anklagen, auch κατά τινος u. κατά τινα. – Durch Geschwätz Einem lästig fallen, B.A. 46.12.
καταλαλέω
fut. ήσω
- to talk loudly, to blab, Ar.