καταπαλαίω
καταπαλαίω, to throw in wrestling
Could not find καταπαλαίουσιν in Logeion dictionaries.
καταπαλαίουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of καταπαλαίω
καταπᾰλαίω,
- throw in wrestling, Εὐάθλους δέκα Ar. Ach. 710: metaph., overthrow, λόγοι -παλαίουσιν λόγους E. IA 1013; τὰ ῥηθέντα Pl. R. 362d; κ. πάθος λόγῳ S.E. M. 8.475:—Pass., καταπαλαισθεὶς ὑπὸ τοῦ Θανάτου Luc. Cont. 8.
κατα·παλαίω [πᾰ]
1 vaincre dans la lutte, acc. Ar. Ach. 710 ; Plut. M. 186d ; Luc. D. deor. 7, 3 ||
2 vaincre, triompher de, en gén., acc. Eur. I.A. 1013 ; Plat. Rsp. 362d ; Luc. Char. 8.
καταπαλαίω, (παλαίω), niederkämpfen, übh. überwinden, εὐάθλους δέκα Ar. Ach. 710, λόγους Eur. I.A. 1013, wie τὰ ῥηθέντα Plat. Rep. II.362d ; Sp., wie Luc. D.D. 7.3, καταπαλαισθεὶς ὑπὸ θανάτου Char. 8 ; ἀλλότριον πάθος λόγῳ καταπαλαῖσαι S.Emp. adv.log. 2.474.
καταπαλαίω
fut. σω
- to throw in wrestling, Ar.: metaph. to overthrow, Eur., Plat.