καταπλαστός
καταπλαστός, plastered over
Could not find καταπλαστὸν in Logeion dictionaries.
καταπλαστὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of καταπλαστός
κατα-πλαστός, όν,
- plastered over, φάρμακον καταπλαστόν, = κατάπλασμα, plaster, Ar. Pl. 717; opp. χριστά and ποτά, v. Sch.ad loc.
- II metaph., affected, ἀπαμφιεῖ τὸ κ. σου ἡ μέθη your false assumptions, Men. 339; κ. βαρύτης Plu. Aud. 2.44a.
καταπλαστός, ή, όν :
1 qui sert à enduire, particul. qu’on applique comme un emplâtre, Ar. Pl. 717 ||
2 fardé, d’où fig. feint, peu naturel, Mén. (Bkk. p. 415, 9) ; Plut. M. 44a.
Étym. vb. de καταπλάσσω.
καταπλαστός, (καταπλάσσω), mit Salben, Pflastern gestrichen, φάρμακον, Pflaster, Ar. Plut. 717 ; übertr., geschminkt, affektiert, Plut. de audit. 8 u. a.Sp.
καταπλαστός
from καταπλάσσω
καταπλαστός, όν
- plastered over, καταπλαστὸν φάρμακον a plaster, Ar.