κατάπλασμα
κατάπλασμα, plaster, poultice
κατά-πλασμα, ατος, τό,
- plaster, poultice, Hp. Art. 40 (pl.), Ar. Fr. 320.12, Arist. Pr. 863a6, Thphr. HP 9.11.4, Od. 59, PLit.Lond. 170 (pl., i A. D.), etc.
κατάπλασμα, ατος (τὸ) enduit qu’on applique :
1 emplâtre, fard, Ar. fr. 309, 12 ||
2 cataplasme, Th. H.P. 9, 11, 14.
Étym. καταπλάσσω.
κατάπλασμα, τό, das Aufgestrichene, bes. Salbe, Pflaster, Theophr. u. Medic.