καταπνέω
καταπνέω, to breathe upon
Could not find καταπνεύσας in Logeion dictionaries.
καταπνεύσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of καταπνέω
καταπνέω, Ep. κατα-πνείω,
- blow or breathe upon or over, τί τινος, χώρας (Reisk. for χώραν) καταπνεῦσαι ἡδυπνόους αὔρας E. Med. 839 (lyr.); Ἔρως ἵμερον κ. ἡμῶν κατὰ τῶν κόλπων Ar. Lys. 552: with gen. understood, Arist. HA 541a29, 594b27: also c. acc., κ. τόπον εὐωδίᾳ fill the place with fragrance, Hld. 3.2: c. acc. cogn., ἡδὺ κ. h.Cer. 238:—Pass., σπινθὴρ -πνευσθείς Ph. 1.455; -πνευσθέντες ὑπὸ ἀνέμων ψυχρῶν blown upon by . ., Gal. 12.599; στρατόπεδον οὐ -πνεόμενον ἐκ τῆς θαλάσσης App. Pun. 99: abs., ὅταν Βορρᾶς -πνεύσῃ Cratin. 207.
- 2 inspire, θεόθεν καταπνείει πειθὼ . . ξύμφυτος αἰών A. Ag. 105 (s. v.l., lyr.); θεοῦ ὁμόνοιαν, ὀργὴν δικαίαν -πνέοντος, Ael. NA 12.2, 7: c. acc. pers., θεὸς καταπνεῖ σε E. Rh. 387:—Pass., -πνευσθείς Ph. 1.411.
- 3 blow upon, c. dat., τοῖς πρὸς ἄρκτον οἰκοῦσι . . κ. ὁ νότος Arist. Pr. 945a36: metaph., μή σοι νέμεσις θεόθεν καταπνεύσῃ Pl. Com. 173.14.
- II Pass., to be blown up, φλόξ Plu. Tranq. 2.474d.
κατα·πνέω, f. -πνεύσω :
I intr. souffler sur, dat. en parl. de vents, Arstt. Probl. 26, 45 ; abs. Plut. Cic. 47, M. 139d ; au pass. être exposé au vent, en parl. d’un lieu, App. Lib. 99 ; fig. μή σοι νέμεσις θεόθεν καταπνεύσῃ, Archestr. (Ath. 5c) de peur que la vengeance des dieux ne souffle sur toi ||
II tr.
1 avec deux acc. χώραν μετρίας αὔρας, Eur. Med. 839, envoyer sur un pays des souffles modérés ; avec l’acc. de lieu : τόπον εὐωδίᾳ, Hld. 3, 2, remplir un lieu d’une odeur agréable ; abs. ἡδὺ καταπνείουσα, Hh. Cer. 239, soufflant doucement sur (l’enfant) ||
2 fig. inspirer : πειθώ, Eschl. Ag. 105, la persuasion ; ὁμόνοιάν τινι, El. N.A. 12, 2, la concorde à qqn ; avec l’acc. de pers. : τινά, Eur. Rhes. 387, inspirer qqn ||
➳ Épq. καταπνείω, Hh. l. c.
καταπνέω, (πνέω), anhauchen, an-, durchwehen ; θεόθεν καταπνέει Πειθὼ μολπάν, einhauchen, Aesch. Ag. 105 ; θεὸς ἥκων καταπνεῖ σε Eur. Rhes. 387, vgl. Med. 839 ; ἤνπερ Ἔρως ἵμερον ἡμῶν κατὰ τῶν κόλπων καὶ τῶν μηρῶν καταπνεύσῃ Ar. Lys. 552. – Uebh. wehen, ὅταν ἥδι στον οἱ ἐτησίαι καταπνέωσιν Plut. Cic. 47. – Auch pass., στρατόπεδον οὐ καταπνεόμενον ἐκ τῆς θαλάττης App. Pun. 99.
καταπνέω
Epic -πνείω
fut. -πνεύσομαι
- 1to breathe upon or over, c. gen., Eur.
- 2to inspire, Aesch.; θεὸς καταπνεῖ σε Eur.