καταρρίπτω
καταρρίπτω, to throw down, overthrow
Could not find καταρριφθὲν in Logeion dictionaries.
καταρριφθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of καταρρίπτω
καταρρίπτ-ω (later καταρριπτέω Man. 4.288:—Pass., καταρειπτούμενα IG 12(3).325.41 (Thera, ii A. D.), also pf. part. κατηρειμμένος ib. 326.20),
- throw down, overthrow, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία βουλὴν καταρρίψειεν A. Ag. 884; τὰ βασίλεια Plu. Luc. 34, cf. Luc. Salt. 9; κ. τοὺς πολεμίους, opp. ἐπαίρω, Id. Hist.Conscr. 7.
- 2 bring into disrepute, μάθησιν Vett.Val. 238.31; ἑαυτούς Id. 2.2.
- 3 despise, δόξαν, ἔπαινον, D.S. 13.15, 22.
κατα·ρρίπτω :
1 jeter à bas, renverser, avec un rég. de chose, acc. Plut. Luc. 34 ; avec un rég. de pers. : τοὺς πολεμίους, Luc. H. conscr. 7, l’ennemi ; fig. βουλήν, Eschl. Ag. 884, renverser le sénat ||
2 jeter de côté, rejeter, d’où mépriser : δόξαν, etc. DS. 3, 15 et 22, la gloire, etc. ||
➳ Poét. καταρίπτω, Man. 3, 55.
καταρρίπτω, herunterwerfen, zerstören, vernichten ; εἰ ἀναρχία βουλὴν καταρρίψειεν Aesch. Ag. 858 ; τὰ βασίλεια Plut. Lucull. 34 ; Ggstz von ἐπαίρω, Luc. hist.conscr. 7 ; verachten, ἔπαινον, δόξαν, DS. 3.15, 22.
καταρρίπτω
fut. ψω
- to throw down, overthrow, Aesch.