καταρρέω

καταρρέω, pf. -ερρύηκα: aor. -ερρύην (v. infr.):—

• flow down, αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς Il. 4.149, 5.870; κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς ὤμων καὶ κεφαλῆς 11.811; κατὰ δʼ αἷμα . . ἔρρεε χειρός 13.539; ποταμοὶ κατʼ ὄρεσφι ῥ. 4.452; καταρρέον φλέγμα ἐκ τῆς κεφαλῆς Hdt. 4.187; of rivers, παρὰ τὴν Ἄλτιν κ. X. HG 7.4.29; τὸ καταρρέον ὕδωρ D. 55.10.
• • • 2 of men, stream, rush down, ἁθρόοι καταρρέοντες Ar. Ach. 26; οἱ δὲ ἐμπαλασσόμενοι κατέρρεον, i. e. into the river, Th. 7.84; μὴ σφαλεὶς καταρρυῇς Ar. Pax 146, cf. 71; sink down, κ. ἀπὸ τῆς κλίνης ἐπὶ τοὺς πόδας Hp. Prog. 3; εἰς τοὺς ὁμαλοὺς τόπους Plb. 8.14.6; διὰ τοῦ τέγους κ. Luc. Tim. 41: c. acc., τὴν ἀτραπὸν κατερρύην Ar. Fr. 47.
    • 3 of fruit, leaves, etc., fall, drop off, X. Cyr. 1.5.10, Thphr. CP 4.13.3, etc.
    • 4 fall in ruins, τὰ τοιαῦτα . . περὶ αὑτὰ καταρρεῖ D. 2.10: metaph., κατερρύη τὸ τῆς πόλεως ἀνδρεῖον Arist. Fr. 557; σιγᾷ κατερρύη μέλος dub. in Pi. Fr. 177; of a crater, fall in, Plb. 34.11.12; of a roof, Paus. 1.44.3, etc.; νεκροῦ κατερρυηκότος τὰς σάρκας having collapsed, Id. 10.2.6; καταλείβεσθαί νιν καὶ κ. ὥσπερ τοὺς κολοσσούς Abh. Berl.Akad. 1925(5).21 (Cyrene).
    • 5 κ. ἔς τινα come to, fall to the lot of, Theoc. 1.5, Bion 1.55.
    • 6 burrow, εἰς τὴν γῆν Arist. HA 556b5.
    • 7 metaph., fall into, ἐπὶ τὸν μῦθον Epicur. Ep. 2 p.36 U.
  • II run down, drip with, φόνῳ E. Tr. 16:—and in Pass., αἵματι, ἱδρῶτι καταρρεῖσθαι, Plu. Galb. 27, Luc. Nigr. 35.

καταρρέω, (ῥέω), herab-, herunterfließen ; αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς Il. 4.149 ; öfter in tmesi, wie κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς ὤμων καὶ κεφαλῆς 11.811 ; κατερρύη Pind. frg. 157 ; γλώσσης μελίσσης τῷ κατερρυηκότι Soph. frg. 167 ; φόνῳ καταρρεῖ ἀγάλματα Eur. Troad. 16 ; von Flüssen, Xen. Hell. 7.4.29 u. A.; von feuerspeienden Bergen, Pol. 34.11.12 ; von anderen Dingen, herabfallen, bes. von vertrockneten Blumen u. Laub, nach Hermogen.; τὸν καρπὸν ἀσυγκόμιστον καταρρεῖν εἰς τὴν γῆν Xen. Cyr. 1.5.19 ; τὰ φύλλα u. ä., Sp.; τὰ κυήματα Arist. H.A. 5.30 ; auch von Menschen, herunterfallen, καταρρυείς Ar. Pax 71 ; ἐραστὴν διὰ τοῦ τέγους καταρρέοντα Luc. Tim. 41 ; ähnl. καταρρεῖν ταῖς ἀνοδίαις εἰς τοὺς ὁμαλοὺς τόπους Pol. 8.16.6, hinabeilen.
Uebertr., περὶ αὑτὰ καταρρεῖ, fällt in sich zusammen, Dem. 2.10 ; vgl. Arist. bei Ath. XII.523f ; – εἴς τινα, Einem zu Teil werden, Theocr. 1.5 ; Bion. 1.55. – Sp. brauchen auch das pass., λόγχην καταρρεομένην αἵματι Plut. Galb. 27 ; Luc. Nigr. 35 ἱδρῶτι κατερρεόμην, ich wurde mit Schweiß überströmt, übergossen.

καταρρέω

[κατα- 1 + (σ)ρέ(ϝ)ω.]

To flow down : αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς Il. 4.149, Il. 5.870.

καταρρέω

• 1flow down, collapse οὐδὲ σιγᾷ κατερρύη fr. 177b.

καταρρέω , part. neut. καταρρέον: flow down.

καταρρέω fut. -ρεύσομαι fut. -ρυήσομαι perf. -ερρύηκα aor2 pass. -ερρύην

• • Ito flow down, Il., Hdt., Attic
  • • 2of men, to stream or rush down, Ar., Thuc.
    • 3of fruit, leaves, etc., to fall off, Xen.
    • 4to fall in ruins, Dem.
    • 5κ. εἴς τινα to come to, fall to the lot of, Theocr., Bion.
  • IIκ. φόνῳ to run down with blood, Eur.; so in Mid., Plut.