καταρριζόω
καταρριζόω, make rooted, plant firmly
καταρριζ-όω,
- make rooted, plant firmly, τὸ θνητὸν γένος Pl. Ti. 73b; ἑαυτὸν εἰς τὴν πολιτείαν Plu. Praec. 2.805f; λᾶα AP 9.708 (Phil.):—Pass., take root, Pl. Ti. 76c, 77c, etc.; σύριγγος -ερριζωμένης planted, terminated, Antyll. ap. Orib. 44.22.10.
καταρριζόω-ῶ, enraciner, affermir solidement, acc. Anth. 9, 708 ; fig. Plat. Tim. 72b ; Plut. M. 805b ; au pass. prendre racine, Plat. Tim. 76b, etc.
Étym. κατάρριζος.
1. act., met acc. planten, doen wortelen.
2. med.-pass., intrans. wortel schieten.
καταρριζόω, einwurzeln, (mit Wurzeln) befestigen ; τὸ θνητὸν γένος Plat. Tim. 72b, vgl. 77c ; Sp.