κρατιστεύω
κρατιστεύω, to be mightiest, best, most excellent
Could not find κρατιστεύων in Logeion dictionaries.
κρατιστεύων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of κρατιστεύω
κρᾰτιστ-εύω,
- to be mightiest, best, most excellent, ὁ κρατιστεύων λόγος Pi. Fr. 180; ὦ κρατιστεύων κατʼ ὄμμα, of the Sun, S. Tr. 102 (lyr.); ὁ κ. the conqueror, opp. ὁ ἡττηθείς, Arist. HA 614a4; τὰ κ. J. BJ 1.2.8.
- 2 to be superior, τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ X. Mem. 1.4.14; ἔν τινι ib. 2.6.26; τἆλλα Id. Cyr. 1.5.1.
- 3 c. gen. pers., πάντων And. 3.18; τῶν ἡλικιωτῶν κ. ἐν τοῖς ἀγῶσι to be first of them, Isoc. 9.22.
κρατιστεύω [ᾰ] être le plus fort, l’emporter sur, exceller, Pd. fr. 172 ; Xén. Cyr. 1, 5, 1 ; Arstt. Probl. 63, 18, 6 ; Plut. Eum. 18 ; τινί, Xén. Mem. 1, 4, 14 ; ἔν τινι, Xén. Mem. 2, 6, 26 ; τι, Xén. Cyr. 1, 5, 1, en qqe ch. ; τινός, And. 25, 37 ; Isocr. 193b, sur qqn ; abs. ὁ κρατιστεύων, le conquérant, le vainqueur (p. opp. à ὁ ἡττηθείς) Arstt. H.A. 9, 8, 7.
Étym. κράτιστος.
1. abs. de beste zijn:
2. met gen. beter zijn dan, overtreffen:
κρατιστεύω, der Beste sein, sich als den Stärksten zeigen, übertreffen ; λόγος κρατιστεύων Pind. frg. 172 ; ὦ κρατιστεύων κατʼ ὄμμα wird Helios angeredet Soph. Trach. 102, d.i. der am besten sieht, Schol. νικῶν πάντας τοὺς θεοὺς κατὰ τὸ ὀπτικόν ; in Prosa, Andoc. 3.18 ; τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ κρατιστεύοντες Xen. Mem. 1.4.14 ; ἔν τινι, 2.6.26 ; καὶ τἆλλα κρατιστεύοντα αὐτὸν ἑώρων περὶ ἅπαντα ἑαυτῶν, daß er sie in allem Uebrigen übertreffe, Cyr. 1.5.1 ; Strab. 6.4.1 E. vrbdt κρατιστεύει ἐν ἀρετῇ τε καὶ μεγέθει τὰ περιεστῶτα.
κρατιστεύω
- 1overcome κέντρον δὲ μάχας ὁ κρατιστεύων λόγος fr. 180. 3.
κρατιστεύω
κρᾰτιστεύω,
fut. -σω
- 1to be mightiest, best, most excellent, Soph.
- 2to gain the upper hand, τινί or ἔν τινι in a thing, Xen.