κρατιστεύω
κρατιστεύω, to be mightiest, best, most excellent
κρᾰτιστ-εύω,
- to be mightiest, best, most excellent, ὁ κρατιστεύων λόγος Pi. Fr. 180; ὦ κρατιστεύων κατʼ ὄμμα, of the Sun, S. Tr. 102 (lyr.); ὁ κ. the conqueror, opp. ὁ ἡττηθείς, Arist. HA 614a4; τὰ κ. J. BJ 1.2.8.
- 2 to be superior, τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ X. Mem. 1.4.14; ἔν τινι ib. 2.6.26; τἆλλα Id. Cyr. 1.5.1.
- 3 c. gen. pers., πάντων And. 3.18; τῶν ἡλικιωτῶν κ. ἐν τοῖς ἀγῶσι to be first of them, Isoc. 9.22.
κρατιστεύω [ᾰ] être le plus fort, l’emporter sur, exceller, Pd. fr. 172 ; Xén. Cyr. 1, 5, 1 ; Arstt. Probl. 63, 18, 6 ; Plut. Eum. 18 ; τινί, Xén. Mem. 1, 4, 14 ; ἔν τινι, Xén. Mem. 2, 6, 26 ; τι, Xén. Cyr. 1, 5, 1, en qqe ch. ; τινός, And. 25, 37 ; Isocr. 193b, sur qqn ; abs. ὁ κρατιστεύων, le conquérant, le vainqueur (p. opp. à ὁ ἡττηθείς) Arstt. H.A. 9, 8, 7.
Étym. κράτιστος.
1. abs. de beste zijn:
2. met gen. beter zijn dan, overtreffen:
κρατιστεύω, der Beste sein, sich als den Stärksten zeigen, übertreffen ; λόγος κρατιστεύων Pind. frg. 172 ; ὦ κρατιστεύων κατʼ ὄμμα wird Helios angeredet Soph. Trach. 102, d.i. der am besten sieht, Schol. νικῶν πάντας τοὺς θεοὺς κατὰ τὸ ὀπτικόν ; in Prosa, Andoc. 3.18 ; τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ κρατιστεύοντες Xen. Mem. 1.4.14 ; ἔν τινι, 2.6.26 ; καὶ τἆλλα κρατιστεύοντα αὐτὸν ἑώρων περὶ ἅπαντα ἑαυτῶν, daß er sie in allem Uebrigen übertreffe, Cyr. 1.5.1 ; Strab. 6.4.1 E. vrbdt κρατιστεύει ἐν ἀρετῇ τε καὶ μεγέθει τὰ περιεστῶτα.
κρατιστεύω
- 1overcome κέντρον δὲ μάχας ὁ κρατιστεύων λόγος fr. 180. 3.
κρατιστεύω
κρᾰτιστεύω,
fut. -σω
- 1to be mightiest, best, most excellent, Soph.
- 2to gain the upper hand, τινί or ἔν τινι in a thing, Xen.