κρατοβρώς
κρατοβρώς, devourer of heads
κρᾱτο-βρώς, βρῶτος, ὁ, ἡ,
- devourer of heads or brains, Lyc. 1066.
κρατο·βρώς, ῶτος (ὁ, ἡ) [ᾱ] qui dévore la tête, Lyc. 1066.
Étym. κράς, βιβρώσκω.
κρατοβρώς, [ᾱ], ῶτος, das Haupt verschlingend, Lycophr. 1066.