ἀτολμέω
ἀτολμέω, to be ἄτολμος, be disheartened
Could not find κἀτόλμησʼ in Logeion dictionaries.
κἀτόλμησʼ aorist middle imperative 2nd singular, perfect middle-passive indicative 2nd singular, aorist active indicative 1st singular, aorist active indicative 3rd singular, pluperfect middle-passive indicative 2nd singular, perfect middle-passive imperative 2nd singular of ἀτολμέω
κἀτόλμησʼ aorist active indicative 1st singular, aorist active indicative 3rd singular of τολμάω
ἀτολμ-έω,
- to be ἄτολμος, be disheartened, Hp. Epid. 6.7.3: c. inf., lack courage to . ., περαιτέρω προχωρῆσαι D.C. 78.34:—also ἀτολμ-όω, AB 407 (ἀτολμάω, Suid., is incorrect).
ser cobarde, tímido
τοὺς ἀτολμέοντας δέον μεταβολῇ ἀνεγείρειν
• c. inf. carecer de valor para, no atreverse a
ἀμύνεσθαι δὲ ἀτολμοῦντες
ἀτολμήσας περαιτέρω ... προχωρῆσαι
ἀτολμέω-ῶ (seul. part. prés. et part. ao. ἀτολμήσας) ne pas oser, craindre, abs. Hpc. 1194h (au part. prés.) ; avec l’inf. DC. 78, 34 (au part. ao.).
Étym. ἄτολμος.
ἀτολμέω, (auch ἀτολμάω Bekker Thuc. 1.124 für οὐ τολμῶντες aus mss.), nicht wagen, mutlos sein, Hippocr.