λεπτυντικός
λεπτυντικός, of or for making thin, attenuating
λεπτυν-τικός, ή, όν,
- of or for making thin, attenuating, Dsc. 5.88, Gal. 6.572, Diph.Siph. ap. Ath. 8.369d (also Comp., ib.e): c. gen., χυλὸς λ. αἵματος Id. ap. Ath. 8.356d; τὸ φῶς λ. τοῦ ἀέρος Stoic. 2.143.
λεπτυντικός -ή -όν [λεπτύνω] able to alleviate or make thin, attenuating Diph.2 (Ath. 8.356d, al.) Diosc.2 5.88 etc.;
λεπτυντικός, ή, όν, propre à amincir, à diviser en menues parcelles, gén. Diph. siphn. (Ath. 356d) ; abs. Diosc. 5, 89 ||
Cp. -ώτερος, Ath. 59b.
Étym. λεπτύνω.
λεπτυντικός, dünner, feiner machend, Diosc.; ὁ χυλὸς λεπτυντικός ἐστιν αἵματος Ath. II.59b.