μετοχέτευσις
μετοχέτευσις, conveyance in a duct
Could not find μετοχετεύσεως in Logeion dictionaries.
μετοχετεύσεως feminine genitive singular of μετοχέτευσις
μετοχέτ-ευσις, εως, ἡ,
- conveyance in a duct or channel, ἡ ἐς τὸ ἔντερον τῶν ὑγρῶν μ. Aret. SA 2.5; ‘derivation’ (opp. ἀντίσπασις), Gal. 1.382, Id. ap. Orib. 8.18 tit.
- 2 Astrol., transference of nature when a planet passes from conjunction with another into conjunction with a third, Porph. in Ptol. 188.
μετοχέτευσις, εως (ἡ) dérivation des eaux au moyen d’un canal, Arét. p. 17, 54 ; Gal. 2, 222.
Étym. μετοχετεύω.
μετοχέτευσις, ἡ, das Leiten des Wassers durch Gräben von einem Orte zum andern, Sp.