μοιχότροπος
μοιχότροπος, of the disposition
μοιχό-τροπος, ον,
- of the disposition or manners of an adulterer, Ar. Th. 392.
μοιχό·τροπος, ος, ον, d’humeur galante, Ar. Th. 392.
Étym. μοιχός, τρόπος.
μοιχότροπος, von ehebrecherischen Sitten, ehebrecherischem Charakter, Ar. Th. 392.