μοιχευτός
μοιχευτός, adulterous
μοιχ-ευτός, ή, όν,
- adulterous, Man. 4.350.
μοιχευτός, ή, όν, coupable d’adultère, Man. 4, 350.
Étym. μοιχεύω.
μοιχευτός, ehebrecherisch, Maneth. 4.350.
μοιχευτός, adulterous