νυστάζω
νυστάζω, to nod in sleep, to nap, slumber
Could not find νυστάζοντος in Logeion dictionaries.
νυστάζοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of νυστάζω
νυστ-άζω, fut. -άξω LXX Is. 5.27: aor. ἐνύσταξα Thphr. Char. 7.8, LXX 2 Ki. 4.6, al.; ἐνύστασα Dionys.Com. 2.43, AP 12.135 (Asclep.):—
- mostly pres., to be half asleep, doze, νυστάζοντα οὐδένα ἂν ἴδοις X. Cyr. 8.3.43; ὥσπερ οἱ νυστάζοντες ἐγειρόμενοι Pl. Ap. 31a; ὀφθαλμοὶ πλέοντες ὥσπερ τῶν νυσταζόντων Hp. Epid. 7.17; οὐχὶ νυστάζειν ἔτι ὥρα ’στίν Ar. Av. 639, cf. Xenarch. 2.1, Com.Adesp. 185; νυστάζοντος δικαστοῦ Pl. R. 405c: metaph., ν. τε καὶ ἀπορεῖ Id. Ion 533a; τὸν νυστάζοντα καὶ ἀμαθῆ φύσει Id. Lg. 747b; ἔν τινι in a thing, Plu. QConv. 2.675b.
- 2 hang the head, ἐδάκρυσεν καὶ ἐνύστασε AP l.c. (Cf. Lith. snústi (stem snúd-) ‘grow drowsy’.)
νυστάζω (f. άξω, ao. ἐνύστασα et ἐνύσταξα, pf. inus.) laisser tomber sa tête, d’où :
1 s’assoupir, s’endormir, Hpc. 1215e ; Ar. Av. 638 ; Xén. Cyr. 8, 3, 43 ; Plat. Ap. 31a ; fig. être nonchalant, mou, négligent, Plat. Rsp. 405c, Ion 532c, etc. ; Plut. M. 518a ; ἔν τινι, Plut. M. 675b, en qqe ch. ou pour qqe ch. ||
2 baisser la tête en signe de tristesse, Anth. 12, 135.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *snud-, somnoler.
νυστάζω, nicken ; bes. im Schlafe, schlafen, Ar. Av. 638 ; ὥσπερ οἱ νυστάζοντες ἐγειρόμενοι, Plat. Apol. 31a ; auch übertr., nicht Acht geben, schläfrig, nachlässig sein, μηδὲν δεῖσθαι νυστάζοντος δικαστοῦ, Rep. III.405c ; τὸν νυστάζοντα καὶ ἀμαθῆ φύσει, Legg. V.747b ; Sp., wie Plut., χρὴ πολυμαθοῦς καὶ οὐ νυστάζοντος ἐν τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν ἀνδρός, Conv. 5.2.
Strong 3573
to nod in sleep, fall asleep: Mt 25:5. Metaph., of negligence or delay, ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει (cf. Ps 120 (121):4, Is 5:27): II Pe 2:3.†
νυστάζω
- 1to nod in sleep, to nap, slumber, Xen., Plat.
- 2to be sleepy, napping, Lat. dormito, Ar., Plat.
- 3to hang the head, Anth.