νυχαυγής
νυχαυγής, shining by night
νῠχ-αυγής, ές,
- shining by night, Orph. H. 3.7, 71.8.
νυχ·αυγής, ής, ές [ῠ] qui brille pendant la nuit, Orph. H. 2, 7, etc.
Étym. νύξ, αὐγή.
νυχαυγής, ές, Nachts glänzend, Orph. H. 2.7.