παραμελέω
παραμελέω, to pass by and disregard, to be disregardful of
Could not find παρημέληκας in Logeion dictionaries.
παρημέληκας perfect active indicative 2nd singular of παραμελέω
παρᾰμελέω,
- disregard, pay no heed to, τινων Gorg. Pal. 20, Th. 1.25; τοῦ πράγματος Lys. 9.1; τῆς μητρός X. Mem. 2.2.14, etc.: abs., παρημελήκεε he recked little, Hdt. 1.85; παραμελοῦντες being negligent, Pl. R. 555d; neglect a duty, τῆς χορηγίας Mitteis Chr. 96 iii 4 (iv A.D.):— Pass., to be slighted or abandoned, θεοῖς by the gods, A. Th. 702; ὑπό τινων Pl. R. 620c: abs., A. Eu. 300; ἀνὴρ . . οὐ τῶν παρημελημένων ἐν ἱστορίᾳ no mean historian, Plu. Herod. 2.862b.
παρ·αμελέω-ῶ [ᾰμ] laisser de côté, faire peu de cas de, négliger : τινος, Thc. 1, 25 ; Xén. Mem. 2, 2, 14, etc. faire peu de cas de qqn ou de qqe ch. ; abs. être négligent, Plat. Rsp. 555d ; au pass. être négligé, abandonné, Eschl. Sept. 702, etc. ; Plat. Rsp. 620c, etc.
παραμελέω, vernachlässigen ; absolut, Her. 1.85, παρημελήκει, er machte sich Nichts daraus ; τινός, Thuc. 1.25 ; τῆς μητρός, Xen. Mem. 2.2.14 ; Folgde. – Pass., Aesch. θεοῖς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα, Spt. 684, vgl. Eum. 290 ; παρημελημένον βίον ὑπὸ τῶν ἄλλων, Plat. Rep. X.620c ; Arist. eth. 10.4 u. Sp., wie Plut., καταβάλλων ἑαυτὸν ὥς τινα τῶν παρημελημένων, Caes. 38.
παραμελέω
fut. ήσω
- to pass by and disregard, to be disregardful of, τινός Thuc., Xen., etc.: absol., παρημελήκεε he recked little, Hdt.; παραμελοῦντες being negligent, Plat.:—Pass. to be abandoned, Aesch.