παραμελέω
παραμελέω, to pass by and disregard, to be disregardful of
Could not find παρημεληκώς in Logeion dictionaries.
παρημεληκώς perfect active participle masculine nominative singular, perfect active participle masculine vocative singular of παραμελέω
παρᾰμελέω,
- disregard, pay no heed to, τινων Gorg. Pal. 20, Th. 1.25; τοῦ πράγματος Lys. 9.1; τῆς μητρός X. Mem. 2.2.14, etc.: abs., παρημελήκεε he recked little, Hdt. 1.85; παραμελοῦντες being negligent, Pl. R. 555d; neglect a duty, τῆς χορηγίας Mitteis Chr. 96 iii 4 (iv A.D.):— Pass., to be slighted or abandoned, θεοῖς by the gods, A. Th. 702; ὑπό τινων Pl. R. 620c: abs., A. Eu. 300; ἀνὴρ . . οὐ τῶν παρημελημένων ἐν ἱστορίᾳ no mean historian, Plu. Herod. 2.862b.
παρ·αμελέω-ῶ [ᾰμ] laisser de côté, faire peu de cas de, négliger : τινος, Thc. 1, 25 ; Xén. Mem. 2, 2, 14, etc. faire peu de cas de qqn ou de qqe ch. ; abs. être négligent, Plat. Rsp. 555d ; au pass. être négligé, abandonné, Eschl. Sept. 702, etc. ; Plat. Rsp. 620c, etc.
παραμελέω, vernachlässigen ; absolut, Her. 1.85, παρημελήκει, er machte sich Nichts daraus ; τινός, Thuc. 1.25 ; τῆς μητρός, Xen. Mem. 2.2.14 ; Folgde. – Pass., Aesch. θεοῖς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα, Spt. 684, vgl. Eum. 290 ; παρημελημένον βίον ὑπὸ τῶν ἄλλων, Plat. Rep. X.620c ; Arist. eth. 10.4 u. Sp., wie Plut., καταβάλλων ἑαυτὸν ὥς τινα τῶν παρημελημένων, Caes. 38.
παραμελέω
fut. ήσω
- to pass by and disregard, to be disregardful of, τινός Thuc., Xen., etc.: absol., παρημελήκεε he recked little, Hdt.; παραμελοῦντες being negligent, Plat.:—Pass. to be abandoned, Aesch.