πελαργιδεύς
πελαργιδεύς, a young stork
πελαργ-ῐδεύς, έως, ὁ,
- young stork, Ar. Av. 1356, Plu. Bruta anim. 2.992b.
πελαργιδεύς, έως (ὁ) [ῐ] petit de la cigogne, Ar. Av. 1356 ; Plut. M. 992b.
Étym. πελαργός.
πελαργιδεύς, ὁ, das Junge des Storches ; Ar. Av. 1356 ; Plut. Gryll. 9.
πελαργιδεύς
πελαργῐδεύς, έως, ὁ,
- a young stork, Ar.