πολίζω

πολίζω, Ep. aor. ἐπόλισσα A.R. 1.178, πόλισσα Il. 7.453: (πόλις):—

• build a city: generally, build, [τεῖχος] πολίσσαμεν Il. l.c.; ἣν ἐπόλισσεν (sc. τὴν πάτρην) Epigr.Gr. 982 (Philae):—Pass., Ἴλιος πεπόλιστο Il. 20.217; Δωδώνη πεπόλισται Hes. Fr. 134.5, cf. Hdt. 4.108, 5.52, al.; ἐφʼ ἁμαξῶν πεπολισμένοι Philostr. VA 6.25:—Med., build for oneself, A.R. 1.1346; τὴν Ῥώμην σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπολίσαντο D.H. 1.30.
• • II build a city or cities on or in a place, χωρίον πολίζειν X. An. 6.6.4; τὴν χώραν Str. 8.5.4; τὸν τόπον Plu. Rom. 9:—Pass., εἴη ἡ Παιονίη ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ πεπολισμένη Hdt. 5.13.—Ep., Ion., X., and later Prose.

πολίζω, eine Stadt bauen, gründen ; Ἴλιος πεπόλιστο, Il. 20.217 ; auch τεῖχος πολίσσαμεν, 7.453 ; Her. 4.108, 5.13, 52 u. öfter. – Auch χωρίον πολίζειν, eine Gegend durch Gründung einer Stadt anbauen, Xen. An. 6.4.4 ; τόπον, Plut. Rom. 9 ; med., Dion.Hal. 1.45.

†πολίζω

[πόλις.]

1 pl. aor. πολίσσαμεν Il. 7.453.

3 sing. plupf. pass. πεπόλιστο Il. 20.217.

• • 1

    To found (a city) : οὔ πω Ἴλιος ἐν πεδίῳ πεπόλιστο Il. 20.217.

  • 2

    To build (a wall) : τεῖχος Il. 7.453.

πολίζω (πόλις), aor. πολίσσαμεν, pass. plup. πεπόλιστο: found a city, build, Il. 7.453 and Il. 20.217.

πολίζω πόλις

• • Ito build a city, to build, Il.:—Pass., Ἴλιος πεπόλιστο (Epic 3rd sg. plup.) Il.; so Hdt.
  • IIχωρίον πολίζειν to colonise a country by building a city, Xen.