πολιτευτέον
πολιτευτέον, one must take part in politics
πολῑτ-ευτέον,
- one must take part in politics, Cic. Att. 2.6.2, 10.1.4, Plu. An seni 2.790e, Arr. Epict. 3.7.19.
πολιτευτέον [ῑ] vb. de πολιτεύω, Cic. Att. 2, 6, etc.