πόλις

πόλις, Ep. also πτόλις (found sts. in Trag. etc., v. πτόλις), ἡ: Ep. forms, acc. sg. πόληα Hes. Sc. 105, Call. Aet. Oxy. 2080.62 [Fr. 43.60 Pf.]; gen. πόλιος or πτόλιος, Il. 2.811, 4.514, al., πόληος 16.395, al. (also Thgn. 757), πόλεος Il. 21.567; dat. πόλει 5.686, al., πτόλεϊ 17.152, πόληϊ 3.50 (also Tyrt. 12.15): pl., nom. πόλιες Od. 15.412, πόληες Il. 4.45; gen. πολίων 1.125, al.; dat. πολίεσσι Od. 21.252; acc. πόλεις Il. 2.648, al., πόληας Od. 17.486, Call. Fr. 9.70 P. [Fr. 75.70 Pf.] (scanned ⏑⏑ ⏓ IG 1(2).826), πόλιας (disyll.) Od. 8.560, 574, (trisyll.) Il. 4.308 (s.v.l., πόλεας Aristarch.): Ion. forms, gen. πόλεως IG 12(8).356 (Thasos), GDI 5653a13 (Chios), etc., also Xenoph. 2.9, 22, v.l. in Thgn. 1043; written πόλειως GDI 5532.19 (Zeleia); πόλεος ib. 5339.41 (Orop.), IG 12(7).103 (Amorgos), Thgn. 776, etc., πόλιος Hdt. 1.26, al., Herod. 2.8, al., πόληος Thgn. (v. supr.), cj. in Hippon. 47, cf. An.Ox. 1.361; dat. mostly πόλει, but πόλῑ Hdt. 2.60, al., πόληϊ (or -ῃ) SIG 169.3 (lasos, iv B.C.): pl., usu. πόλεις, πόλεων, πόλεσι, but in Hdt. πόλιες 1.142, al., πολίων ib. 6, al., πόλισι ib. 151, al.; acc. πόλῑς 2.177, al., πόλιας 1.142, 2.102, al.: Dor. gen. sg. πόλιος SIG 615.3 (Delph., ii B.C.); dat. sg. πόλι IG 4.839 (Calaurea, iv B.C.); dat. pl. πολίεσι Pi. P. 7.8; πολίεσσι Foed.Lac. ap. Th. 5.77 (v.l. πολίεσι), 79, IG 42(1).74.4 (Epid., iii B.C.); Cret. πόλιθι GDI 5019.3: Aeol. gen. πόλιος IG 12(2).526a8 (πόληος is an Epicism in Alc. Supp. 17.6); gen. pl. πολίων IG ΙΙ(4).1064b20; dat. pl. πολίεσσι ib. 12(2).1.6: Trag., gen. πόλεως disyll. (as also in Com., exc. Ar. Eq. 763), thrice πόλεος A. Ag. 1167 (lyr.), S. Ant. 162, E. Or. 897:—Att. Inscrr. earlier than 350 B.C. sts. have dat. sg. πόλῃ, IG 1(2).108.35, 2(2).17.10, 42.5, 53.7; Att. dual πόλη Isoc. 8.116, πόλη or πόλει Aeschin. Socr. 8 (where Choerob. cites both forms, in Theod. 1.314, 136 H.); gen. τοῖν πολέοιν Isoc. 4.73: Elean nom. sg. πόλερ Schwyzer 425.16; gen. πόλιορ ib. 20 (iii/ii B.C.):—

• city, Hom. ll.cc., Hes. Sc. 270, etc.; π. ἄκρη, ἀκροτάτη, = ἀκρόπολις, the citadel, Il. 6.88, 20.52; which at Athens also was in early times called simply π., while the rest of the city was called ἄστυ, καλεῖται . . ἡ ἀκρόπολις μέχρι τοῦδε ἔτι ὑπʼ Ἀθηναίων π. Th. 2.15; ἐν πόλει in treaties, Id. 5.23, 47, cf. IG 1(2).372.1, Ar. Lys. 245, 758; ἐς πόλιν IG 1(2).91.4; πρὸς πόλιν Ar. Lys. 288 (lyr.); ἐκ πόλεως Id. Eq. 1093; but ἐν τῇ πόλει X. An. 7.1.27, dub. in Antipho 6.39; so Ἰνάχου π. the citadel of Argos, E. Fr. 228.6; of the Cadmea at Thebes, Plu. Pel. 18, cf. Str. 8.6.8; of Alexandria, Eust. 239.13; π. ἡ ἁγία, of Jerusalem, LXX Ne. 11.1: with the name of the city added in gen., Ἰλίου π., Ἄργους π., the city of . ., A. Ag. 29, Ar. Eq. 813; also in appos., ἡ Μένδη π. Th. 4.130; ἡ π. οἱ Ταρσοί X. An. 1.2.26.
• • • 2 oneʼs city or country, πόθι τοι π. ἠδὲ τοκῆες; Od. 1.170, etc., cf. πόλιν· τὴν χώραν, Hsch.
    • 3 ὁ ἐπὶ τῆς πόλεως city governor, OGI 113.3,134.2, al.(Cyprus, ii B.C.), Plb. 5.39.3: without Art., ἐπὶ πόλιος IG 7.2809.2 (Hyettus, iii B.C.), etc.; ἐπὶ πόλεως ib. 299.1 (Oropus. iii B.C.); στρατηγὸς πόλεως OGI 743 (Ptol.); στρατηγὸς τῆς π. BGU 729.1 (ii A.D.); στρατηγὸς κατὰ πόλιν, = Lat. praetor urbanus, IG 14.951.2 (Rome, i B.C.).
  • II country, as dependent on and called after its city, ἀνθρώπων οἳ τήνδε π. καὶ γαῖαν ἔχουσιν Od. 6.177, cf. Hes. Sc. 380, S. OC 1533. etc.; esp. of islands peopled by men, Λῆμνον π. Θόαντος Il. 14.230; π. Αἴαντος, = Σαλαμίς, Pi. I. 5(4).48, etc.; περιρρύτας π. A. Eu. 77, cf. E. Ion 294, Ar. Pax 251 (v. Sch.); also διώχληκε π. πολλὰς . ., Σικελίαν, Ἰταλίαν, Πελοπόννησον, Θετταλίαν κτλ. Lys. 6.6, cf. Str. 8.3.31.
  • III community or body of citizens (opp. ἄστυ, their dwellings, Il. 17.144, but in δῆμός τε π. τε Od. 11.14, π. denotes the town), ὧν π. ἀνάριθμος ὄλλυται S. OT 179 (lyr.): hence,
  • • 2 state or community, ξύμπασα π. κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα Hes. Op. 240, cf. Pi. P. 2.88, S. OT 22, E. Ph. 947, etc.; π. ἄνδρα διδάσκει Simon. 67; esp. free state, republic, S. Ant. 738 (cf. 734), X. Cyr. 8.2.28, Arist. Pol. 1276a23; τὰ τῆς π. state affairs, government, Pl. Prt. 319a; π. ἡ γενῶν καὶ κωμῶν κοινωνία ζωῆς τελείας καὶ αὐτάρκους Arist. Pol. 1280b40; τὴν π. φεύγειν shun oneʼs public duties, D. 45.66; assembly of citizens, Berl.Sitzb. 1927.8 (Locr., v B. C.).
    • 3 rights of citizenship, Ar. Ra. 718, D. 21.106.
  • IV πόλιν παίζειν, a game resembling backgammon, Cratin. 56, perh. alluded to in Pl. R. 422e. (Cf. Skt. pūr, Lith. pilìs ‘fortress’.)

πόλις, poet. auch πτόλις, ἡ, gen. εως, ion. ιος, bei att. Dichtern auch εος, was auch in πόλευς zsgzn wird, Theogn. 776, 1043, ep. πόληος, bei Hom. ist πόλιος auch zweisilbig gebraucht, Il. 2.811, 21.567, wie auch bei den Attikern πόλεως, vgl. Porson Eur. Med. 906 ; dat. πόλει u. ep. πόληϊ ; acc. πόλιν u. Hes. Sc. 105 auch πόληα ; plur. nom. neben πόλεις ep. πόληες, auch πόλιες, Od. 15.412, wie Pind. N. 18.47 ; gen. πόλεων, u. poet. πολίων ; dat. πόλεσιν, ep. πολίεσσιν, Od. 21.252, 24.355, Pind. P. 7.9 πολίεσι, auch in einem Decret der Lazedämonier Thuc. 5.77, 79 ; acc. πόλεις, ep. πόληας, auch πόλιας, was Od. 5.560 zweisilbig ist, u. Her. πόλις ; gen. dual. τοῖν πολέοιν, Isocr. 4.73 (von πόλος, πολέω, eigtl. wo man sich aufhält);
die Stadt ; Hom. bes. Troja, Il. 2.367 ; πόλις ἄκρη u. ἀκροτάτη, = ἀκρόπολις, der höchste, befestigte Teil der Stadt, die Stadtburg, 6.88, 257, 20.52 ; πόλις πύργοις ἀραρυῖα, 15.737 ; er vrbdt auch πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες, Od. 1.170 u. öfter, Vaterstadt, die Stadt, wo man wohnt, vgl. εἰ πατρίδʼ ἱκοίατο καὶ πόλιν αὐτῶν, 10.416 ; πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ, Il. 3.50 ; er bezeichnet auch eine ganze Gegend damit, insofern sie durch Gründung einer Stadt angebaut und von Menschen bewohnt ist, Od. 6.177, wohin man auch rechnet ὅπως πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς Il. 17.144, vgl. Schol. Il. 14.230, Strab. VIII.3 u. Lehrs de stud. Aristarch. p. 250 ; Eur. sagt Ion 305 Εὔβοιʼ Ἀθήναις ἐστί τις γείτων πόλις ; vgl. frg. Rhadam. 2 u. Soph. frg. 360 ; der Schol. Ar. Pax 251 bemerkt ὅτι πόλιν εἶπε τὴν Σικελίαν νῆσον οὖσαν, καὶ Ὅμηρος πολλάκις τὰς νήσους πόλεις καλεῖ (wofür er Il. 14.231 anführt); Lys. 6.6, wo Σικελία, Πελοπόννησος folgt ; vgl. ὑπέρ τε πόντον καὶ περιρρύτας πόλεις, Aesch. Eum. 77. im Gegensatz von ἄστυ bezeichnet es aber den Verein der Bürger, u. dieses die Gebäude der Stadt selbst, vgl. Böckh expl. Pind. Ol. 7.34, Dissen Isthm. 4.49 ff.; ἐν πρύμνῃ πόλεως οἴακα νωμῶν, Aesch. Spt. 2 ; ἄνδρας ἐκκρίτους πόλεως, 57 ; πόλις γὰρ εὖ πράσσουσα δαίμονας τίει, 77 ; πύργοι μέν, οἳ πόλιν στέγουσιν, Soph. O.C. 15 ; πασῶν, Ἀθῆναι τιμιωτάτη πόλις, 108, u. öfter ; aber noch häufiger von der Gemeinschaft der Bürger, welche die Stadtgemeinde, den Staat bilden, z.B. πόλις γὰρ ἧμιν ἁʼ μὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ, Ant. 730, πόλις γὰρ οὐκ ἔσθʼ ἥτις ἀνδρός ἐστʼ ἑνός, 733 ; vgl. bes. ὧν πόλις ἀνάριθμος ὄλλυται, d.i. πολῖται, O.R. 179 ; u. so Eur. u. schon Hom. Il. 16.69, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε θάρσυνος ; Ar., bei dem es auch allein für die Burg von Athen steht, Eq. 1089, Lys. 245, wie Xen. An. 7.1.27 ; u. so ist, wo von Athen die Rede ist, πόλις die Burg, gew. ἀκρόπολις, u. ἄστυ die eigentliche Stadt ; κατὰ πόλιν dem ἐν ταῖς στρατείαις entggstzt, Xen. Mem. 4.4.1. – In att. Prosa gew.: πόλεις κατὰ κώμας οἰκούμεναι, Thuc. 1.5 ; Plat. sagt ταύτῃ τῇ ξυνοικίᾳ ἐθέμεθα πόλιν ὄνομα, Rep. II.369c, u. setzt gegenüber οὔτε πόλιν, οὔτε ἰδιώτην, Symp. 178d ; πόλεις τε καὶ ἔθνη ἀνθρώπων, Rep. I.348d. Bei Xen. Cyr. 8.2.28 sind πόλεις Demokratieen ; τὰ τῆς πόλεως, Staatsangelegenheiten, Staatsverwaltung.

πόλις

πτόλις

ἡ.

Genit. πόλιος Il. 2.811, Il. 5.791, Il. 11.168, etc. : Od. 6.262, Od. 8.524, Od. 9.41, etc. πτόλιος Il. 4.514, Il. 17.147, Il. 18.265, etc. : Od. 6.294, Od. 11.403, Od. 13.156, etc. πόλεος Il. 21.567. πόληος Il. 16.395, 549, Il. 21.516, Il. 22.110, 417 : Od. 1.185, Od. 6.40, Od. 16.383, Od. 23.121, Od. 24.212, etc.

Dat. πόλει Il. 5.686, Il. 6.88, Il. 7.345, etc. : Od. 6.9, Od. 8.569, Od. 13.152, etc. πτόλεϊ Il. 17.152, Il. 24.707. πόληϊ Il. 3.50.

Nom. pl. πόλιες Od. 15.412. πόληες Il. 4.45, 51 : Od. 19.174.

Genit. πολίων Il. 1.125, Il. 2.117, Il. 3.400, etc. : Od. 24.418.

Dat. πολίεσσι Od. 21.252, Od. 24.355.

Acc. pl. πόλιας Od. 8.560, 574. πόλεας Il. 4.308. πόλεις Il. 2.648, Il. 9.328, Il. 18.342, 490. πόληας Od. 17.486.

• • 1

    A town or city (cf. ἄστυ) Il. 1.19, Il. 2.12, Il. 4.4, Il. 5.473, etc. : Od. 1.170 (your native city), Od. 2.154, Od. 3.85, Od. 5.101, etc.

    With the name of a particular town in apposition : πόλιν Τροίην Il. 1.129. Cf. Il. 2.739, Il. 6.152, Il. 9.530, Il. 11.711 : Od. 11.510.

    In genit. : Ἰλίου πόλιν Il. 5.642. Cf. Il. 7.345 : Od. 10.416.

  • 2

    πόλις ἄκρη (ἀκροτάτη), the highest part of a city, the citadel : ἐν πόλει ἄκρῃ Il. 6.88, 297, 317, Il. 7.345, ἐν πόλει ἀκροτάτῃ Il. 22.172. Cf. Il. 6.257, Il. 20.52, Il. 22.383.

    So without ἄκρη : ὣς φάτʼ ἀπὸ πτόλιος θεός Il. 4.514. Cf. Il. 17.144 (see ἄστυ).

  • 3

    With special reference to the inhabitants or community : Τρώων πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκεν (the whole cityful of them) Il. 16.69, ὄφελος πτόλεΐ τε καὶ αὐτῷ Il. 17.152. Cf. Il. 3.50, Il. 24.706.

πόλις, πτόλις (-ις, -ιος, -ι coni., -ιν; -ίων, -ίες (ς）ι(ν), πόλεσιν dub., -ῖς dub.: πτόλις, -ιν: πόλεα heterocl. acc. dub. Δ. 3. 9.)

• 1city, state αὐδάσομαι τεκεῖν μή τινʼ πόλιν ἄνδρα μᾶλλον εὐεργέταν Θήρωνος O. 2.93 τὰν σὰν πόλιν αὔξων, Καμάρινα, λαοτρόφον O. 5.4 αἰτήσων πόλιν εὐανορίαισι τάνδε κλυταῖς δαιδάλλειν O. 5.20 βρέχε θεῶν βασιλεὺς ὁ μέγας χρυσέαις νιφάδεσσι πόλιν (Lindos ?) O. 7.34 Ἐρατιδᾶν τοι σὺν χαρίτεσσιν ἔχει θαλίας καὶ πόλις (Ialysos) O. 7.94 αὐτούς τʼ ἀέξοι καὶ πόλιν O. 8.88 φίλαν πόλιν μαλεραῖς ἐπιφλέγων ἀοιδαῖς O. 9.21 πόλιν δʼ ὤπασεν λαόν τε διαιτᾶν (Opous) O. 9.66 νέμει γὰρ Ἀτρέκεια πόλιν Λοκρῶν Ζεφυρίων O. 10.13 ἴδε πατρίδα πολυκτέανον βαθὺν εἰς ὀχετὸν ἄτας ἵζοισαν ἑὰν πόλιν (the city of Augeas, king of the Epeians) O. 10.38 Τίρυνθα ναίων πόλιν O. 10.68 μέλιτι εὐάνορα πόλιν καταβρέχων (Locri Epizephyrii) O. 10.99 βάθρον πολίων ἀσφαλές, Δίκα O. 13.6 ταί θʼ ὑπʼ Αἴτνας ὑψιλόφου καλλίπλουτοι πόλιες O. 13.111 ὄρος τοῦ μὲν ἐπωνυμίαν κλεινὸς οἰκιστὴρ ἐκύδανεν πόλιν γείτονα (Aitna) P. 1.31 Πριάμοιο πόλιν πέρσεν P. 1.54 τῷ πόλιν κείναν Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσε (Aitna) P. 1.61 χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι P. 2.88 κτίσσειεν εὐάρματον πόλιν ἐν ἀργεννόεντι μαστῷ (Cyrene) P. 4.8 “μεγαλᾶν πολίων ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι” P. 4.19 [“νάεσσι πόλῖς ἀγαγὲν Νείλοιο πρὸς πῖον τέμενος Κρονίδα” (Lehrs: πολεῖς codd.) P. 4.56] ῥᾴδιον μὲν γὰρ πόλιν σεῖσαι καὶ ἀφαυροτέροις P. 4.272 βασιλεὺς ἐσσὶ μεγαλᾶν πολίων P. 5.16 ἦλθες ἤδη Λιβύας πεδίον καὶ πατρωίαν πόλιν (Cyrene) P. 5.53 Κυράνας ἀγακτιμέναν πόλιν P. 5.81 πάσαισι γὰρ πολίεσι λόγος ὁμιλεῖ Ἐρεχθέος ἀστῶν P. 7.9 Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ πόλιν τάνδε κόμιζε P. 8.99 καλλίσταν πόλιν (Cyrene) P. 9.69 τρὶς δὴ πόλιν τάνδʼ εὐκλείξαι (Cyrene) P. 9.91 ἔβαν Ἴρασα πρὸς πόλιν P. 9.106 ἐν δʼ ἀγαθοῖσι κεῖται πατρώιαι κεδναὶ πολίων κυβερνάσιες P. 10.72 τῶν γὰρ ἀνὰ πόλιν εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ ὄλβῳ τεθαλότα P. 11.52 φιλάγλαε, καλλίστα βροτεᾶν πολίων (Akragas) P. 12.1 παρὰ καλλιχόρῳ ναίοισι πόλι Χαρίτων (Bergk: πόλιν, πόλει codd.: καλλίχορον πόλιν Theon: Orchomenos) P. 12.26 Σικελίαν πίειραν ὀρθώσειν κορυφαῖς πολίων ἀφνεαῖς N. 1.15 χαίρω δʼ ὅτι ἐσλοῖσι μάρναται πέρι πᾶσα πόλις (Aigina) N. 5.47 πόλιν γὰρ φιλόμολπον οἰκεῖ δορικτύπων Αἰακιδᾶν (Aigina) N. 7.9 πρὸς Ἴλου πόλιν N. 7.30 Πριάμου πόλιν Νεοπτόλεμος ἐπεὶ πράθεν N. 7.35 πόλιός θʼ ὑπὲρ φίλας ἀστῶν θʼ ὑπὲρ τῶνδʼ (Aigina) N. 8.13 κυδαίνων πόλιν (Sikyon) N. 9.12 Δαναοῦ πόλιν Ἄργος N. 10.1 Κλείτωρ καὶ Τεγέα καὶ Ἀχαιῶν ὑψίβατοι πόλιες N. 10.47 τάνδʼ ἐς εὔνομον πόλιν (Aigina) 1. 5. 22. πόλιν Τρώων πράθον I. 5.36 πόλις Αἴαντος Σαλαμίς I. 5.48 οὐδʼ ἔστιν οὕτω βάρβαρος οὔτε παλίγγλωσσος πόλις ἅτις οὐ Πηλέος ἀίει κλέος I. 6.24 τάνδε πόλιν θεοφιλῆ ναίοισι (Aigina) I. 6.65 φιλαρμάτου πόλιος ἁγεμόνα (sc. Θήβαν) I. 8.20 “πάσαις πολίεσσιν ὁμίλει” fr. 43. 3. πολίων δʼ ἑκατὸν πεδέχειν μέρος ἕβδομον (in Krete) Πα. 4. 37. διέπερσεν Ἰλίου πόλ[ιν Pae. 6.104 ]πόλιν πατρίαν (Aigina ?) Πα. 6. 178. Κάδμου στρατὸν καὶ Ζεάθου πό[λιν] (Thebes) Πα. 9. 44. ]υ πόλιν χαλκεα[ Pae. 14.26 ]νʼ ἀμφὶ πόλιν φλεγε[ Pae. 18.4 ]σχήσει πολι[ Pae. 21.17 Κυ]κλώπων πτόλις α[ Δ. 1. 6. τ]ίνα πτόλιν Δ. 4. c. 6. θύεται ἄνδρες ὑπὲρ πόλιος (Bergk e paraphr. Plutarchi: ὑπὲρ πολέων, ἐπὶ πόλεως codd. Herodiani) fr. 78. 3. ὑψηλὰν πόλιν ἀμφινέμονται (Akragas) fr. 119. 2. ἄγαν φιλοτιμίαν μνώμενοι ἐν πόλεσιν ἄνδρες (πολίεσσιν coni. Boeckh, edd.) fr. 210. ἁ μὲν πόλις Αἰακιδᾶν (Aigina) fr. 242. δαιτίκλυτον πόλιν ἐς Ὀρχομενῶ διώξιππον ?fr. 333a. 8. dub., ]εων ἐλθὲ φίλαν δὴ πόλεα (Schr.: πολέα G-H: πολεω^ας̣ Π: forma πόλεα valde dubia, nott. Snell) Δ. 3. 9.

πόλις , ιος, πόληος, dat. πόληι, pl. πόληες, πόλιες, gen. πολίων, dat. πολίεσσι, acc. πόλιας, πόληας: city, the whole district and community; hence with the name in apposition (not gen.); or as a part, ἄκρη πόλις, ‘acropolis,’ ‘citadel;’ see ἄστυ.

πόλις, ιος, ἡ, gen. πόλεως dissyll. in Attic Poets Ionic and Doric πόλιος dissyll. in Il.

• • IDoric πολίεσι:—acc. πόλεις, πόλιας:— a city, Hom., Hes., etc.; πόλις ἄκρη and ἀκροτάτη, ἀκρόπολις, the citadel, Il.: this at Athens was often called simply πόλις, while the rest of the city was called ἄστυ, Thuc., etc.:—the name of the city was often added in gen., Ἰλίου π., Ἄργους π. the city of . ., Aesch., etc.; also in appos., ἡ Μένδη π. Thuc.
  • • 2oneʼs city or country, Od., etc.
  • IIwhen πόλις and ἄστυ are joined, the former is the body of citizens, the latter their dwellings, Il.; ὧν πόλις ἀνάριθμος ὄλλυται, where πόλις a number of citizens, Soph.:—hence,
  • • 2the state (πολιτεία), Hes., Pind., Attic: esp. a free state, republic, Soph., Xen., etc.
    • 3the right of citizenship, like Lat. civitas, Ar., Dem.