προακούω
προακούω, to hear beforehand
Could not find προακούοντα in Logeion dictionaries.
προακούοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of προακούω
προᾰκούω,
- hear beforehand, τι Hdt. 2.5, 5.86, etc.; τῶν ἐνυπνίων Plb. 10.5.5; περί τινος D. 22.35; προακηκόεε ὅτι . . Hdt. 8.79; προακηκοότες ὡς εἶχε how matters stood, Id. 6.16; of a horse, τοῖς ὠσὶ προακούοντα σημαίνειν X. Cyr. 4.3.21.
προ·ακούω (ao. προήκουσα, pf. προακήκοα, etc.) [ᾰκ] entendre ou apprendre d’avance, acc. Hdt. 2, 5 ; 5, 86, etc. ; Xén. Cyr. 4, 3, 21 ; τινός, Pol. 10, 5, 5, qqe ch. ; περί τινος, Dém. 604, 7, entendre dire auparavant au sujet de qqe ch. ; avec ὅτι, Hdt. 8, 79 ; avec ὡς, Hdt. 6, 16.
προακούω, (ἀκούω), vorher, voraus hören ; προακήκοε ὅτι, Her. 8.79 ; Dem. 24.17 u. öfter ; προακηκοότες καὶ ἐν τοῖς πρόσθεν, Plat. Legg. VII.797a ; οἱ προακηκοότες τῶν ἐνυπνίων, Pol. 10.5.5 ; Sp., wie Plut. u. Luc.
Strong 4257
*
to hear beforehand: Col 1:5 (v. Lft., in l.).†
προακούω
fut. -ακούσομαι
perf. -ακήκοα
- to hear beforehand, Hdt., Attic