προαλίσκομαι
προαλίσκομαι, to be convicted beforehand
Could not find προεαλωκότα in Logeion dictionaries.
προεαλωκότα perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle masculine accusative singular of προαλίσκομαι
προᾰλίσκομαι, Pass.,
- to be taken or captured beforehand, J. BJ 5.9.3; ὑπὸ δόξης καὶ ἀπάτης Plu. Aud.poet. 2.17d, etc.
- II to be convicted beforehand, D. 22.7.
προ·αλίσκομαι (f. -αλώσομαι, ao. 2 προεάλων, d’où προήλων, etc.) [ᾰ]
1 être pris auparavant, Plut. M. 17d ; Jos. B.J. 5, 9, 3, etc. ||
2 être convaincu auparavant, Dém. 595, 17.
1. van tevoren gevangengenomen worden.
2. van tevoren schuldig bevonden worden.
προαλίσκομαι, (ἁλίσκομαι), vorher gefangen werden, προηλωκότες Plut. Cat. min. 17 ; vorher verurteilt werden, εἴ τις ἐκείνων προήλω, Dem. 22.7. – S. auch προσαλίσκομαι.
προαλίσκομαι
fut. -αλώσομαι
aor2 -εάλων
aor2 -ήλων
perf. -εάλωκα
perf -ήλωκα
- Pass: to be convicted beforehand, Dem.