προσίστημι
προσίστημι, to place near, bring near
Could not find προσέσταμεν in Logeion dictionaries.
προσέσταμεν pluperfect active indicative 1st plural, perfect active indicative 1st plural, aorist active indicative 1st plural of προσίστημι
προσίστημι,
- set against, πρῷραν βιότου πρὸς κῦμα E. Tr. 103 (anap.).
- 2 weigh out to, μοι ὀστοῦν Macho ap. Ath. 6.243f.
- 3 bring together the edges of a wound, Hp. Ulc. 10.
- 4 check, stop, τὸ πνεῦμα Arist. l.c., cf. 864a13.
- II mostly Pass. προσίσταμαι, with intr. tenses of Act., stand near to or by, τινι Hdt. 1.129.5.51; πύλαις A. Th. 126 (lyr.), cf. Ar. Ach. 683: also c. acc., with a notion of approaching, βωμὸν προσέστην A. Pers. 203: with a Prep., π. πρὸς τῷ δικαστηρίῳ Aeschin. 1.117: c. dat., πλάνος καρδίᾳ προσίσταται E. Fr. 1038: abs., π. ἀκουσόμενος X. Cyr. 6.2.13, cf. E. IA 23 (anap.), Pl. Ly. 207b, Men. Pk. 61; adhere, c. dat., Archig. ap. Paul.Aeg. 4.7.
- 2 occur, come on, of attacks of pain, etc., ᾗ ἂν ὀδύνη π. Hp. Morb. 2.56, cf. Epid. 7.96: metaph., κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον χολῆς A. Ch. 183; προσίσταταί μοι it comes into my head, occurs to me, ὅ σοι προσέστη Pl. Smp. 175d, cf. Tht. 173d: c. acc., ὡς δὲ ἄρα μιν προσστῆναι τοῦτο Hdt. 1.86.
- 3 set oneself against, encounter, π. ὥσπερ ἀθληταὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον v.l. for περιιστ- in Pl. Phlb. 41b.
- b more freq. c. dat., offend, give offence to, τοῖς ἀκούουσιν D. 60.14; προσίστανται ὑμῖν αἱ τοιαῦται εἰσαγγελίαι you are sick of them, Hyp. Eux. 1, cf. Epicur. Ep. 3 p.61 U.; [πτώσεις] μηκυνόμεναι π. ταῖς ἀκοαῖς offend the ear, D.H. Comp. 12, cf. Isoc. 2; τοῖς ἀκούουσιν Id. 1.8; ἐπαινοῦντες πολλάκις π. Plu. QConv. 2.629f; π. σοι τὰ ἐν τῷ ἀμφιθεάτρῳ M.Ant. 6.46; of food, go against the stomach, Pl. Com. 95, Plu. 2.655f (in Hp. Mul. 1.11 ὄχλος π. αὐτῇσι (sc. τῇσι γυναιξί) shd. be read).
προσ·ίστημι (f. προσστήσω, ao. πρσσέστησα, etc.)
A tr. (aux temps ci-dessus indiqués) placer vers, placer auprès de, particul. peser à côté de ou avec, rég. ind. au dat. Mach. (Ath. 243f) ||
B intr. (à l’ao. 2 προσέστην, au pf. προσείστηκα, et au moy. προσίσταμαι, f. προσστήσομαι)
I se tenir ou se placer auprès de, dat. Eschl. Sept. 126, etc. ; Hdt. 1, 129, etc. ; avec πρός et le dat. Eschn. 16, 34 ; abs. Xén. Cyr. 6, 2, 13 ; Plat. Lys. 207b ; avec l’acc. impliquant l’idée d’un mouv. antér. venir se placer près de, Eschl. Pers. 203 ; Soph. fr. 580 ||
II impers. se présenter à, offrir à, particul. s’offrir à la pensée de, venir à l’esprit de, dat. Plat. Conv. 175d, Theæt. 173d ; en prose ion. acc. Hdt. 1, 86, se tenir contre, d’où :
1 s’opposer à, p. suite, contenir, arrêter (le sang qui coule d’une blessure) Hpc. 873h ||
2 se poser comme un athlète pour combattre, d’où se disposer à réfuter, acc. Plat. Phil. 41b ||
3 éprouver de la répugnance pour les aliments, Hpc. 595, 47 ||
4 choquer, offenser, dat. Dém. 1393, 16 ; DH. Comp. 12 ; Plut. M. 629e, etc. ||
5 fatiguer, accabler, Hpc. 481, 35, etc.
1. met acc., causat. (praes. act., fut. en aor. act. en med.) tegenover ... stellen, tegen ... keren:
2. intrans. (praes. act. en med., aor.
a. zich opstellen bij, bij ... gaan staan, verschijnen bij;
b. overdr. (in gedachten) opkomen bij, te binnen schieten bij,
προσίστημι, (ἵστημι), hinzu-, hinanstellen, -setzen ; μηδὲ προσίστη πρώραν βιότου πρὸς κῦμα, Eur. Troad. 103 ; – zuwägen, τινί τι, μὴ προσίστα τοῦτό μοι τοὐστοῦν, Macho com. bei Ath. VI.243 s. – In dem med. u. den intr. tempp. dabei, zur Seite stehen, herantreten, πύλαις ἑβδόμαις προσίστανται, Aesch. Spt. 119 ; κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον, Ch. 181, wie βωμὸν προσέστην, ich trat an den Altar, Pers. 199 ; προσέσταμεν, Ar. Ach. 653 ; Her. 1.129, 5.51 ; Plat. Lys. 207b ; auch οὐδὲ ὄναρ πράττειν προσίσταται αὐτοῖς, es fällt ihnen ein, Theaet. 173d ; u. προσιστώμεθα δὴ καθάπερ ἀθληταὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον, wir wollen uns daran machen, sie angreifen, Phil. 41b ; Her. vrbdt auch προσστῆναί τινα, Einem in den Sinn kommen, 1.86, wo aber v.l. προστῆναι ist. – Auch Anstoß geben, anstoßen, κἂν ὑπερβάλῃ τῷ λέγειν καλῶς, προσέστη τοῖς ἀκούουσιν, widerstand er, war er den Hörern unangenehm, Dem. 60.14 ; Dion.Hal. 1.8 ; προσίσταταί μοι, es widersteht mir, wird mir zum Ekel, M.Anton. 5.46 ; vgl. Schaefer Dion.Hal. C.V. p. 141.
προσίστημι
fut. -στήσω
- Ito place near, bring near, πρῷραν πρὸς κῦμα Eur.
- IIPass. προσίσταμαι, with aor2 and perf. act., to stand near to or by, c. dat., Hdt., Attic:—c. acc. with a notion of approaching, βωμὸν προσέστην Aesch.:—with a prep., πρ. πρὸς τῷ δικαστηρίῳ Aeschin.:—c. gen., καρδίας προσίσταται is in the region of the heart, Aesch.:—absol., Xen., etc.
- 2metaph., προσίσταταί μοι it comes into my head, occurs to me, ὅ σοι προσέστη Plat.; also c. acc., ὡς ἄρα μιν προσέστη τοῦτο Hdt.
- 3to set oneself against, to give offence to, τοῖς ἀκούουσιν Dem.