προσίζω

προσίζ-ω, c. acc.,

• come and sit near, πάγον, of suppliants, A. Supp. 189; Ἄρτεμιν E. Hec. 935 (lyr.); also π. περὶ τὰ βήματα Pl. R. 564d; settle, ἡ μέλιττα πρὸς οὐδὲν π. σαπρόν Arist. HA 596b15; ἐν τοῖς ἄνθεσιν Thphr. CP 5.10.3; adhere to, Dsc. 5.95.
• • • 2 metaph., cleave to, μελέτημα π. τινί E. Fr. 910.9 (anap.); συγγνώμονα ἀλλήλοισι γινώσκει πρὸς ὃ προσίζει· προσίζει γὰρ τὸ σύμφορον τῷ συμφόρῳ Hp. Vict. 1.6; ἡ προσίζουσα αἰτίη the inherent cause, Aret. SD 1.7.

προσίζω, (ἵζω), dabei sitzen, übh. = προσιζάνω ; πάγον, am Hügel, Aesch. Suppl. 186 ; σεμνὰν προσίζουσʼ Ἄρτεμιν, Eur. Hec. 935 ; περὶ τὰ βήματα προσῖζον, Plat. Rep. VIII.564c ; Sp., wie Theophr.

προσίζω fut. -ιζήσω

• to sit by, c. acc., Eur.