πρόσπταισμα
πρόσπταισμα, a stumble against something, a stumble
Could not find προσπταίσματα in Logeion dictionaries.
προσπταίσματα neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural of πρόσπταισμα
πρόσ-πταισμα, ατος, τό,
- stumble, Arist. EN 1138b3, Ph. Fr. 58H.; ἕλκη ἐκ προσπταις μάτων Gal. 12.286 (προπτ- codd.): metaph., προσπταίσματα τοῦ βίου misfortunes, Agatharch. 49.
- II whitlow, Thphr. Char. 19.3 (pl.), Luc. Peregr. 45; π. δακτύλου Gal. 7.136.
πρόσπταισμα, ατος (τὸ)
1 choc, heurt, Arstt. Nic. 5, 11, 8 ||
2 coup ou blessure provenant d’un choc, Th. Char. 19 ; Luc. Per. 45, etc.
Étym. προσπταίω.
πρόσπταισμα, τό, der Anstoß u. die durch Anstoßen hervorgebrachte Beschädigung, Arist. Eth. 5.9 u. Sp., wie τὸ ἐν τῷ δακτύλῳ Luc. Peregrin. 45 ; προσπταίσματος γενομένου περὶ τὸν δάκτυλον S.Emp. adv. math. 7.232.
πρόσπταισμα, ατος, τό,
- a stumble against something, a stumble, Arist. from προσπταίω